Εξοπλισμός

Αναπνευστήρας Στερεώνεται στη μάσκα και βοηθά το δύτη να εξοικονομεί ενέργεια, αφού δεν χρειάζεται να βγάζει το κεφάλι του για να αναπνέει όταν κολυμπά στην επιφάνεια. Ο ιδανικός αναπνευστήρας έχει μήκος περίπου 30εκ. και διάμετρο 2-3εκ. Βατραχοπέδιλα Απαραίτητα για την εύκολη κίνηση κάτω από το νερό. Παλαιότερα φτάχνονταν από λάστιχο, ενώ σήμερα κατασκευάζονται σε διάφορα

Εξάσκηση στην υποβρύχια κολύμβηση

ΤΟ ΚΟΛΥΜΠΙ   ΜΕ ΒΑΤΡΑΧΟΠΕΔΙΛΑ Ή κανονική εκπαίδευση για την εξάσκηση στο υποβρύχιο κολύμπι στην ελεύθερη κατάδυση πρέπει να αρχίσει στα πολύ ρηχάΧρησιμοποιώντας  τα Βατραχοπέδιλα για την προώθηση και κατεβαίνοντας, ανεβαίνοντας, σταματώντας και στρίβοντας. Είτε πρόκειται για υποβρύχιο ψάρεμα, η για ελεύθερη κατάδυση, η για αυτόνομη κατάδυση με μπουκάλες, είναι ανάγκη να μάθετε πρώτα πώς να

Ελεύθερη κατάδυση

Eλεύθερη κατάδυση Ο δύτης βουτά στο νερό χωρίς βοηθητική συσκευή, μόνο με τον αέρα που έχει στα πνευμόνια του. Αποτελεί πολύ καλή εξάσκηση για να περάσει κανείς στην αυτόνομη κατάδυση (με μπουκάλες). Σε ορισμένα μέρη του κόσμου γίνεται για εμπορικούς σκοπούς, όπως είναι η συλλογή μαργαριταριών και σφουγγαριών, η αλιεία αστακών κ.ά.). Ρεκόρ To 1969

Ασφαλή κατάδυση

Μέτρα ασφαλείας Για μια ασφαλή κατάδυση πρέπει ναλαμβάνουμε τα μέτρα ασφαλείας. Ποτέ να μη κάνουμε κατάδυση αν δεν έχουμε εκπαιδευτή.Να είμαστε πάντα με ζευγάρι. Να υπάρχει υποβρύχια συνεννόηση. Να γνωρίζουμε που υπάρχουν οι θάλαμοι αποσυμπιέσεις. Όταν φτάνει ο αέρας σε πίεση 50 atm ξεκινάμε την ανάδυση. Αν νιώσουμε άσχημα να αναδυθούμε αμέσως Να συντηρούμε τον

Οικονομήστε δυνάμεις ανάμεσα στις ελεύθερες καταδύσεις

Ο ελεύθερος δύτης, ακόμα και στο υποβρύχιο ψάρεμα, περνάει το 95% του χρόνου μίας εξόρμησης του στην επιφάνεια της θάλασσας. Εκεί ο περισσότερος χρόνος της παραμονής στο νερό καταναλώνεται στην κολύμβηση, δηλαδή στην επιφάνεια, στην ξεκούραση ανάμεσα στις βουτιές κ.ά. Γίνεται λοιπόν εύκολα αντιληπτό πόση ιδιαίτερη αξία έχει η ολοκληρωμένη τεχνική κολύμβησης σε συνδυασμό με

Η Ανακάλυψη της ασθένειας συμπιέσεως

Αρχικά η ασθένεια αποσυμπίεσης ήταν γνωστή σαν ασθένεια “caisson” γιατί από αυτήν υπέφεραν κυρίως οι εργάτες που χρησιμοποιούσαν  καταδυτικούς κώδωνες. Τα “caissons χρησιμοποιούνταν σε εργασίες όπως είναι το σκάψιμο θεμελίων γεφυρών ή η κατασκευή σηράγγων και τους παρεχόταν συνεχώς συμπιεσμένος αέρας. Όσο αυξάνονταν οι κατασκευές που απαιτούσαν υποβρύχιες εργασίες τόσο αυξανόταν και η ασθένεια. Το