Οι άγνωστες γοργόνες της Ιαπωνίας. Βουτάνε στα 25 μέτρα χωρίς φιάλες και θησαυρίζουν, από τον θαλάσσιο πλούτο…

Δεν πρόκειται για γοργόνες της μυθολογίας ή πλάσματα του βυθού. Οι Άμα, που σημαίνει «γυναίκα στη θάλασσα», είναι ομάδες γυναικών που ζουν σε ψαροχώρια στις ακτές της Ιαπωνίας, εδώ και 2.000 χρόνια. Μένουν σε ξύλινες καλύβες κοντά στην θάλασσα και η δουλειά τους είναι να βγάζουν μαργαριτάρια, κοχύλια και θαλασσινά. Κρατούν την αναπνοή τους έως

Ποτέ χωρίς ζευγάρι

Αγαπητέ υποβρύχιε κυνηγέ, ελεύθερε δύτη, φίλε/η. Όπως δυστυχώς γνωρίζεις έχουμε και φέτος περιστατικά θανατηφόρων ατυχημάτων σε υποβρύχιους κυνηγούς λόγω υποξίας. Όντας οι ίδιοι ελεύθεροι δύτες, υποβρύχιοι κυνηγοί αλλά και εκπαιδευτές καταδύσεων είμαστε, όπως σίγουρα και εσείς, ιδιαίτερα ευαισθητοποιημένοι για αυτά τα τραγικά περιστατικά. Σε όλες σχεδόν τις περιπτώσεις θανατηφόρων ατυχημάτων δεν υπήρχε ζευγάρι ή ακόμα

Υποξία – Δε θέλεις να το πάθεις!

Η όψη των θυμάτων υποξίας δεν έχει ούτε θυμίζει τίποτα ευχάριστο. Τα μάτια εστιάζουν άψυχα το κενό, τα χείλη είναι μελανά, το πρόσωπο άσπρο… Η φωτό είναι από αγώνα ελεύθερης κατάδυσης, όπου οι υποξίες θεωρούνται ρουτίνα, αντιμετωπίζονται χωρίς πρόβλημα σε ποσοστό 100% με τη μέθοδο blow-tap-talk (φύσηγμα στο πρόσωπο, σκούντηγμα, ομιλία στο θύμα) και ο

Με κομμένη την ανάσα…

Και ξεκινώ με ένα συμβάν που αποδεικνύει τη μεγάλη αξία της σεμνότητας. Διότι είναι κακό πράγμα να μην υπολογίζεις τον αντίπαλο. Γενικώς είναι λάθος να βλέπεις αντιπάλους στο χώρο αλλά αυτό είναι μια άλλη συζήτηση. Λοιπόν ο φίλος μας (διότι περί φίλου πρόκειται) είχε βγει για καφέ με ένα φιλικό του ζευγάρι. Διευκρινίζω πως ο

Καταδυτικό αντανακλαστικό

του Απόστολου Ζωγραφάκη (Thalassa No 92) Η ελεύθερη κατάδυση, είναι ένα σπορ που απαιτεί την καλύτερη δυνατή φυσική κατάσταση του δύτη, καθώς πολύ συχνά τον φέρνει στα όρια της φυσιολογικής λειτουργίας του σώματός του. Οι τεχνολογικές διευκολύνσεις και οι γνώσεις μας σε θέματα υγείας σχετικά με την ελεύθερη κατάδυση έχουν δημιουργήσει πλέον τις κατάλληλες συνθήκες

Πνευμονική θλάση. Κοινώς, φτύνοντας αίμα…

της Παναγιώτας Μπαλάνου (Thalassa No 94) Η πνευμονική θλάση είναι ένας όλο και πιο συχνός τραυματισμός σε ελεύθερους δύτες και ψαροτουφεκάδες. Το γεγονός ότι μετά από μια βουτιά κάποιος «φτύνει αίμα» δεν είναι καθόλου φυσιολογικό και το ότι συμβαίνει σε αρκετούς σε κάθε ψάρεμα ή βουτιά δεν είναι καθόλου ενθαρρυντικό. Το γεγονός ότι, μετά από

Υπό το πρίσμα χρόνιων παθήσεων

της Παναγιώτας Μπαλάνου (Thalassa No 97) Ακούμε συχνά ότι η ελεύθερη κατάδυση «δεν έχει ηλικία», κάτι που ισχύει με την έννοια ότι δεν υπάρχει κάποια ηλικία όπου οι επιδόσεις απαραίτητα θα πέσουν, όπως στον κλασικό αθλητισμό, ή πως θα έλθει μια στιγμή κατά την οποία δεν θα μπορούμε πλέον να καταδυόμαστε… Οι μέγιστες επιδόσεις μας,

Απαγορεύεται το ψάρεμα. Και τώρα;

Thalassa – τεύχος 99 Όπως γνωρίζουν σίγουρα όλοι οι φίλοι του υποβρύχιου κυνηγιού, το ψάρεμα απαγορεύεται στην Ελλάδα όλο το μήνα Μάιο. Από τη στιγμή, ωστόσο, που δεν έχει απαγορευτεί ακόμα πλήρως, δεν υπάρχει λόγος απελπισίας… Υπομονή λοιπόν. Ένας μήνας είναι, θα περάσει. Γράφει η Παναγιώτα Μπαλάνου Σε αυτό το άρθρο θα προσπαθήσω να δώσω

Ελεύθερη & ψαροτούφεκο: δυο διαφορετικοί κόσμοι;

Thalassa – τεύχος 79 Πολλοί από τους ελεύθερους δύτες ξεκίνησαν ως ψαροκυνηγοί, ιδιαίτερα η παλαιότερη γενιά τους. Πολλοί από αυτούς παραμένουν ακόμα ενεργοί ψαροτουφεκάδες, όπως πολλοί επίσης καθαρόαιμοι ψαροτουφεκάδες κάνουν πλέον κάποια στιγμή ένα σχολείο ελεύθερης κατάδυσης. Γράφει η  Παναγιώτα Μπαλάνου Πόσο διαφορετικές ή πόσο όμοιες είναι τελικά αυτές οι δύο δραστηριότητες; Βασικό κοινό τους,

Νόσος των δυτών. Κίνδυνος και στην ελεύθερη!

της Παναγιώτας Μπαλάνου (Thalassa No 91) Στο παρελθόν έχει συζητηθεί αρκετά το κατά πόσον η νόσος των δυτών -ή, για να μιλάμε με μεγαλύτερη ακρίβεια, η νόσος εξ αποσυμπίεσης- μπορεί να προσβάλλει και τους ελεύθερους δύτες. Μέχρι πριν από λίγα χρόνια υπήρχε μια άρνηση εκ μέρους των υπερβαρικών ιατρών και επιστημόνων για το γεγονός ότι