Η συρτή είναι από τα πιο αγαπημένα ψαρέματα, που χρησιμοποιούμε συνήθως τεχνητό δόλωμα. Αν τύχουμε την ημέρα που κυνηγούν τα ψάρια, η βάρκα μας κυριολεκτικά θα γεμίσει!!!

Τα τεχνητά δολώματα δεν είναι κάτι «καινούργιο», η τεχνολογία αλλάζει και τα καθιστά όλο και πιο αληθοφανή. Ψεύτικα ψαράκια είχαν χρησιμοποιηθεί την τελευταία περίοδο της παλαιολιθικής εποχής κι ακόμα περισσότερο τη νεολιθική εποχή. Αυτά τα δολώματα αποτελούνταν από λεπτές πλάκες κόκαλου, ατρακτοειδούς σχήματος, εφοδιασμένες με αγκίστρια ή ακίδες για να πιάνουν το ψάρι που τσίμπαγε.

Η συρτή της... απόδοσης

Οι Εσκιμώοι των πόλων χρησιμοποιούν με μεγάλη μαεστρία και καλά αποτελέσματα τεχνητά δολώματα από κοκάλινες πλάκες που όταν κινούνται στο νερό, μοιάζουν με μικρό ψάρι. Αυτό το αρκετά έξυπνο τέχνασμα χρησιμοποιούσαν επίσης οι φυλές των Ινδιάνων της Βόρειας Αμερικής κι ιδιαίτερα αυτές στα εδάφη του Καναδά, που περισσότερο ψάρευαν παρά κυνηγούσαν. Σήμερα τα τεχνητά δολώματα μπορούμε να τα προμηθευτούμε από τα καταστήματα ειδών αλιείας. Τα τεχνητά ψαράκια που μπορούμε να χρησιμοποιήσουμε γενικά για συρτή είναι μήκους 7 έως 12 εκατοστών, ενώ πολύ καλή δουλειά κάνουν και τα ευρείας χρήσεως γνωστά μας κουταλάκια.

Από τα καλύτερα τεχνητά δολώματα είναι για παράδειγμα τα sebile που πήραν το όνομά τους από τον πρωταθλητή Patrick Sebile, o οποίος κατασκεύασε ένα πραγματικό αριστούργημα. Η πλεύση και η συμπεριφορά των τεχνητών δολωμάτων που δοκιμάσαμε ήταν εντυπωσιακή, τόσο από πλευράς όψης όσο και από πλευράς κατασκευής. Η εξωτερική τους εμφάνιση άριστη ενώ το εσωτερικό τους επαναστατικό. Δεν διαθέτουν μόνο το γνωστό μας κινούμενο μεταλλικό σφαιρίδιο. Υπάρχουν 4 συνολικά, 2 εμπρός και 2 πίσω, ενώ περιέχονται και 2 διαφορετικού ειδικού βάρους υγρά που στο σύνολό τους είναι όλα υπεύθυνα για την τεθλασμένη πλεύση των ψαριών (φωτό 8141).

Η πλευστότητά τους ποικίλλει, ενώ ο κατασκευαστής αναγράφει στα χαρακτηριστικά τους από 3 έως 20 μέτρα, αναλόγως μοντέλου και ταχύτητας πλεύσης του σκάφους. Σε κατάσταση ακινησίας είναι απολύτως επιπλέοντα, ενώ όλα διαθέτουν σαλαγκιές υψηλής ποιότητας που υπογράφει η εταιρεία Owner.

Αφού δέσουμε το στριφτάρι από τη μία του πλευρά στη μάνα, δένουμε το παράμαλλο από την άλλη πλευρά του και στο τέλος της ένα από τα τεχνητά δολώματα

Αφού δέσουμε το στριφτάρι από τη μία του πλευρά στη μάνα, δένουμε το παράμαλλο από την άλλη πλευρά του και στο τέλος της ένα από τα τεχνητά δολώματα

Η αρματωσιά της σύρτης
Για να φτιάξουμε την αρματωσιά της συρτής θα πρέπει να χρησιμοποιήσουμε τέσσερις έως πέντε οργιές πετονιά λεπτότερη κατά δέκα χιλιοστά από τη μάνα. Στο τέλος της μάνας πριν δέσουμε στριφτάρι ψιλό βαρέος τύπου, μπορούμε να περάσουμε ένα συρόμενο μέτριο μολύβι, εκτός αν το ψαράκι μας έχει μικρή γλώσσα οπότε δουλεύει από 1 έως 4 μέτρα από μόνο του.

Αφού δέσουμε το στριφτάρι από τη μία του πλευρά στη μάνα, δένουμε το παράμαλλο από την άλλη πλευρά του και στο τέλος της ένα από τα τεχνητά δολώματα της επιλογής μας. Μεταξύ στριφταριού και βαριδιού μπορούμε να περάσουμε και μια χάντρα, ώστε όταν το βαρίδι κάποιες φορές συρθεί, να μη χτυπά και τραυματίζει τον κόμπο, αλλά να βρίσκει τη χάντρα.

Από τα καλύτερα τεχνητά δολώματα είναι για παράδειγμα τα sebile

Από τα καλύτερα τεχνητά δολώματα είναι για παράδειγμα τα sebile

Η ταχύτητα πλεύσης
Βασικό ρόλο για το σωστό ψάρεμα συρτής, παίζει η ταχύτητα που θα «σύρουμε» το αλιευτικό μας εργαλείο. Για το συγκεκριμένο ψάρεμα στο οποίο αναφερόμαστε, το όργανό μας θα πρέπει να δείχνει 3 ? 3,8 κόμβους περίπου.

Μόλις «χτυπήσει» το ψάρι αμέσως σταματάμε το σκάφος και μαζεύουμε την πετονιά προσέχοντας να μην του δώσουμε «μπόσικα», είτε ψαρεύουμε με το χέρι είτε με καλάμι. Δίνουμε λίγο «αβάντζο» στα φρένα του μηχανισμού και μόλις το ψάρι φτάσει κοντά στο σκάφος χρησιμοποιούμε απόχη για να το φέρουμε μέσα.

Τα τεχνητά ψαράκια που μπορούμε να χρησιμοποιήσουμε γενικά για συρτή είναι μήκους 7 έως 12 εκατοστών, ενώ πολύ καλή δουλειά κάνουν και τα ευρείας χρήσεως γνωστά μας κουταλάκια.

Τα τεχνητά ψαράκια που μπορούμε να χρησιμοποιήσουμε γενικά για συρτή είναι μήκους 7 έως 12 εκατοστών, ενώ πολύ καλή δουλειά κάνουν και τα ευρείας χρήσεως γνωστά μας κουταλάκια.

Η απόχη μας θα πρέπει να είναι αρκετά μακριά για να το χωρέσει ώστε να έρθει στο ντεκ με ασφάλεια.

Χαρακτηριστικά ψαριού
Μερικά από τα βασικά χαρακτηριστικά του ασημόγκριζου πανέμορφου ψαριού, είναι ότι το λαβράκι ανήκει στην τάξη των οστεοακάνθων, στην ομάδα των ακανθοπτερυγίων και στην οικογένεια των περκιδών.

Ψάρι λαίμαργο κι επιθετικό, η επιστημονική του ονομασία είναι «Λαύραξ ο Λύκος» ζει κοντά στις ακτές και στις εκβολές των ποταμών.

Το χρώμα του είναι από την επάνω πλευρά γκρίζο – μολυβί και από την κάτω έντονο ασημί. Το σώμα του σκεπάζεται από μικρά λέπια και έχει ένα αγκάθι στο κάθε «μάγουλο» του σχετικά μεγάλου κεφαλιού του.

Ως καταδρομικό ψάρι, ένα μέρος της ζωής του περνά στα γλυκά νερά που τα αφήνει για να κατέβει στη θάλασσα όπου γεννά τα αυγά του. Την άνοιξη το θηλυκό λαβράκι γεμίζει αβγά που τα γεννά Μάιο και Ιούνιο σε ακτές προστατευμένες από ρεύματα.

Την εποχή αυτή τα λαβράκια κολυμπούν σε ζευγάρια, αρσενικό – θηλυκό. Μόλις η θηλυκή λαύραξ αποθέσει τα αυγά της το αρσενικό που παρακολουθεί κάθε της κίνηση πηγαίνει σ’ αυτά και αφήνει υγρό με το οποίο πραγματοποιείται η γονιμοποίησή τους.

Μια ακόμη δοκιμασμένη τεχνική , είναι να χρωματίσουμε τα βράγχια του τεχνητού ψαριού με κόκκινο αδιάβροχο μαρκαδόρο, ώστε το τεχνητό ψαράκι να φαίνεται τραυματισμένο, άρα ελκυστικότερο.

Μια ακόμη δοκιμασμένη τεχνική , είναι να χρωματίσουμε τα βράγχια του τεχνητού ψαριού με κόκκινο αδιάβροχο μαρκαδόρο, ώστε το τεχνητό ψαράκι να φαίνεται τραυματισμένο, άρα ελκυστικότερο.

Το λαβράκι ψαρεύεται με πεταχτάρι, με πολυάγκιστρο δολωμένο με σαρδέλα, με μονάγκιστρο χωρίς βαρίδι δολωμένο με γαρίδα ζωντανή νύχτα από βάρκα και με άλλους ίσως τρόπους που εμπειρότεροι ψαράδες γνωρίζουν καλύτερα.

Ακόμη με συρτή χρησιμοποιώντας κουταλάκι ή ομοίωμα μικρόψαρου, σαν αυτό που χρησιμοποιήσαμε.

ΧΡΗΣΙΜΕΣ ΣΥΜΒΟΥΛΕΣ
Χρησιμοποιούμε πάντα τεχνητό ψαράκι στα ίδια χρώματα με αυτά που υπάρχουν στην περιοχή που κυνηγά το ψάρι. Είτε αθερίνα είτε σαρδέλα είτε γαύρο κ.λπ., αυτό είναι ένα από τα μυστικά της επιτυχίας.

Μεταξύ στριφταριού και βαριδίου μπορούμε να περάσουμε και μια χάντρα, ώστε όταν το βαρίδι κάποιες φορές συρθεί, να μη χτυπά και τραυματίζει τον κόμπο.

Μεταξύ στριφταριού και βαριδίου μπορούμε να περάσουμε και μια χάντρα, ώστε όταν το βαρίδι κάποιες φορές συρθεί, να μη χτυπά και τραυματίζει τον κόμπο.

Μια δοκιμασμένη τεχνική ακόμη, είναι να χρωματίσουμε τα βράγχια του τεχνητού ψαριού με κόκκινο αδιάβροχο μαρκαδόρο, ώστε το τεχνητό ψαράκι να φαίνεται τραυματισμένο, άρα ελκυστικότερο (φωτό 0050).

Μόλις φέρουμε το πρώτο ψάρι στη βάρκα, κόβουμε με μαχαίρι επάνω από το κεφάλι στο σβέρκο του και αφήνουμε το αίμα να τρέξει στη θάλασσα. Το αίμα του ψαριού περισσότερο από κάθε άλλο, προσελκύει τα υπόλοιπα ψάρια του κοπαδιού, που μόλις το μυρίσουν τρέχουν προς το μέρος μας.

Νίκος Λυμπερόπουλος
ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ: Νίκος Λυμπερόπουλος

Leave a comment

Your email address will not be published. Required fields are marked *