ου Antonio Varcasia (Thalassa No 95)

Η Κορσική βρίσκεται ανάμεσα στη θάλασσα της Λιγυρίας, την Τυρρηνική και τη δυτική Μεσόγειο, , και λόγω αυτής της γεωγραφικής της θέσης αποτελεί για τον ψαρά έναν εύκολο και συγχρόνως πολύ ενδιαφέροντα προορισμό. Είναι μία από τις πρώτες που καθόρισε προστατευμένες θαλάσσιες περιοχές, με ορθολογική διαχείριση, στις οποίες συχνά είναι δυνατό να ψαρεύουμε.

Το ότι είναι κοντά στην Σαρδηνία δεν πρέπει να μας παραπλανά, αφού η Κορσική είναι ένα νησί πολύ διαφορετικό από το γειτονικό του -και ίσως πιο γνωστό- νησί της Τυρρηνικής Θάλασσας. Είναι τμήμα της Γαλλίας, γαλλικό δηλαδή νησί, με ειδικό καθεστώς.
νότιαςΚορσικήΨηλά βουνά, πολλά ποτάμια και ρυάκια, εκβολές και λιμνοθάλασσες, σε μια διαμόρφωση ακτών που διαφοροποιείται αρκετά από τις πιο χαμηλές και προσιτές μέχρι τις επιβλητικές και απότομες. Υποχρεωτικό πέρασμα για όλα εκείνα τα ψάρια που κάθε χρόνο πραγματοποιούν μεταναστεύσεις από τον Ατλαντικό, όπως τόνοι, κυνηγοί και άλλα πελαγίσια, και εκτός αυτού μια περιοχή που δεν έχει υποστεί σημαντική αλιευτική πίεση με επαγγελματικές μεθόδους. Πράγματι, σε αυτά τα νερά ισχύουν αυστηροί κανονισμοί, με περιορισμένη παρουσία αλιευτικών σκαφών και σχεδόν παντελή απουσία ανεμότρατων και άλλων συστημάτων ψαρέματος με κυκλωτικά δίχτυα.
Στην Κορσική ισχύουν αυστηρές ρυθμίσεις που καθορίζουν το ψάρεμα του ροφού (Epinephelus marginatus), τόσο που σε κάποιες περιοχές, όπως στο La Vezzi, έχουν δημιουργηθεί απόλυτα προστατευμένοι τόποι για αυτό το ψάρι, στους οποίους απαγορεύεται εντελώς το ψάρεμα και που είναι ανοιχτοί για συναρπαστικές καταδυτικές εκδρομές, με συναντήσεις από πολύ κοντά με αυτούς τους πανέμορφους γίγαντες των βυθών.

Τεχνικές και εξοπλισμός
Σε αυτό μας το άρθρο θα εξετάσουμε μια συγκεκριμένη περιοχή, που είχαμε την ευκαιρία να εξερευνήσουμε πρόσφατα, δηλαδή εκείνη που βρίσκεται μπροστά από το βαθύ όρμο που κρύβει την πόλη του Porto Vecchio (41ο35’30”Ν 9ο16’49”Ε), την τρίτη μεγαλύτερη της Κορσικής μετά την Bastia και τo Ajaccio. Μια περιοχή όπου λίγα μίλια από την ακτή βρίσκονται δύο νησάκια, το Toro και η Vacca, που είναι περικυκλωμένα από ενδιαφέροντες βραχώδεις βυθούς, που κατεβαίνουν απότομα στα 70 μέτρα, στους οποίους θα βρούμε σημαντικές κατακρημνίσεις και ξέρες.
σκαθάριΟι πιο ενδιαφέρουσες τεχνικές για αυτή την περιοχή είναι ουσιαστικά τρεις, η συρτή με ζωντανό, το vertical jigging και η καθετή σε μεσαίο βάθος.
Η συρτή με ζωντανό, ειδικά τους φθινοπωρινούς μήνες και αμέσως μετά το καλοκαίρι, είναι ίσως η πιο αποδοτική, δεδομένης της σχεδόν συνεχούς παρουσίας από καλαμάρια και σουπιές στα ρηχά και στους κόλπους, που αποτελούν τα καλύτερα δολώματα για αυτήν την τεχνική. Αυτό θα μας επιβάλλει να οργανώσουμε την ψαρευτική μας εξόρμηση, αφού θα έχουμε γεμίσει όπως πρέπει το δοχείο του ζωντανού δολώματος, ίσως μετά από ένα ψάρεμα για καλαμάρια το σούρουπο ή με το πρώτο φως της αυγής. Σε βυθούς από 15-20 μέτρα, θα εντοπίσουμε τόπους κυνηγιού, που συχνά φανερώνουν την παρουσία και των επιθυμητών κεφαλόποδων, και θα τα ψαρέψουμε είτε με τα παραδοσιακά συστήματα είτε με τις πολλές επιλογές που μας έρχονται από τη Χώρα του Ανατέλλοντος Ηλίου, όπως τα Oppai μονταρισμένα σε σειρές των 4-5 τεχνητών, με μολύβι κατάλληλο για το βυθό και το ρεύμα όπου ψαρεύουμε.
Στη συρτή τώρα, μόλις φτάσουμε στη σωστή τοποθεσία, ξεκινάμε να ψαρεύουμε χρησιμοποιώντας καλάμια 12/16 λιμπρών με μηχανισμούς ίδιου μεγέθους, γεμίζοντας συνήθως την μπομπίνα με νήματα (braided) 50 λιμπρών, ενώ το παράμαλλο από fluorocarbon 50 λιμπρών έχει μήκος που ποικίλλει από 12 ως 15 μέτρα. Συνήθως το νήμα το διπλαρώνουμε στο τελικό του μέρος με έναν Bimini twist και την πετονιά τη συνδέουμε με τη μάνα με κόμπους Allbright ή Bristol knot. Όσον αφορά το έρμα, χρησιμοποιούμε σε γενικές γραμμές μολύβι φύλακα σε σχήμα αχλαδιού, με βάρος που ποικίλλει ανάλογα με το βυθό και το ρεύμα που υπάρχει, συνήθως από 300 ως 500 γραμμάρια. Το παράμαλλο θα εξαρτηθεί από τον τύπο των θηραμάτων που ενδεχομένως μπορεί να ψαρέψουμε και το είδος του βυθού, με αγκίστρια που να επιτρέπουν στο δόλωμα να κολυμπάει άνετα και να μην προκαλεί υποψίες.
ΣυναγρίδαΤο κατεξοχήν δόλωμα σε αυτούς τους βυθούς είναι το καλαμάρι, παρόλα αυτά και οι ζαργάνες, οι φρίσσες και τα σαφρίδια δίνουν πολύ καλά αποτελέσματα και τα βρίσκουμε όταν τα κεφαλόποδα είναι κάπως κρυμμένα. Ειδικά το σαφρίδι, το βρίσκουμε ουσιαστικά καθ’ όλη τη διάρκεια του χρόνου. Εξερευνώντας με το βυθόμετρο, δεν είναι δύσκολο να βρούμε τόπους κυνηγιού που τους πολιορκούν τα μικρά καραγκιδή που θα πιάσουμε με τσαπαρί σε ένα ελαφρύ και ευαίσθητο μικρό καλάμι σε βάθη ανάμεσα στα 20 και τα 30 μέτρα. Τις φρίσσες τις ψάχνουμε σε πιο μεγάλα βάθη και παρόλο που χαρίζουν μεγάλη ικανοποίηση, αποδεικνύονται λίγο πιο ευαίσθητες από τα πρώτα.

Με γνώση των βυθών
Κανονικά νωρίς το πρωί είναι πιο εύκολο να συναντήσουμε τα αρπακτικά, αφού υπάρχει μεγαλύτερη ηρεμία στη θάλασσα, χωρίς το θόρυβο από ταχύπλοα που περνάνε μερικές δεκάδες μέτρα μακριά μας ενώ ψαρεύουμε με συρτή.
ροφόςΠέρα από τα δολώματα, το πραγματικό μυστικό για ένα αποτελεσματικό ψάρεμα σε αυτόν τον προορισμό, όπως και σε πολλά άλλα μέρη εξάλλου, είναι η βαθιά γνώση των βυθών, αφού πέρα από κάποια αρκετά γνωστά σημάδια, η περιοχή έχει διάσπαρτες πολυάριθμες «μικροξέρες» όπου η συνδυασμένη χρήση βυθόμετρου και GPS επιτρέπει να παρακολουθήσουμε τη μορφολογία του βυθού, να αξιολογήσουμε την παρουσία τόπων κυνηγιού και κοπαδιών από ψάρια και κυρίως να παρακολουθήσουμε το ψάρεμα με ακρίβεια.
Η συρτή πραγματοποιείται με ταχύτητα από 0,7 μέχρι 1,5 κόμβους. Εάν υπάρχει ρεύμα, που είναι αρκετά συχνό φαινόμενο παρόλο που η περιοχή είναι αρκετά προστατευμένη από τους μαΐστρους, είναι απαραίτητο να έχουμε συνεχώς υπό έλεγχο το δόλωμα παρατηρώντας εκ περιτροπής την κορυφή του καλαμιού και το βυθόμετρο. Αυτό μας επιτρέπει να προβλέψουμε το τσίμπημα των ψαριών και επίσης να καταλάβουμε σε τι βάθος πλέουν τα δολώματα σε σχέση με το ψάρι που έχουμε εντοπίσει στα όργανα. Πράγματι, σε αυτήν την τεχνική ψαρέματος είναι γνωστό πόσο σημαντικό είναι να διορθώνουμε συνέχεια το βάθος των δολωμάτων ώστε να μπορούν να κινούνται στα όρια φρυδιών ή συχνά περνώντας ξυστά από το βυθό, αποφεύγοντας φυσικά την περίπτωση να σκαλώσουν κάπου.

μαγιάτικοΈνα μαγιάτικο «πολεμιστής»…
Παρατηρώντας προσεκτικά τη φωτογραφία, θα δούμε ότι αυτό το ψάρι έχει επάνω του τρία αγκίστρια, από τρεις διαφορετικούς ψαράδες. Ένα καρφωμένο στο κεφάλι, ένα στο στόμα του με κομμένη την πετονιά κι ένα το οποίο δεν μπόρεσε να αντιμετωπίσει, αυτό που το έπιασε. Σαν αναγνώριση της αξίας του, απελευθερώθηκε αμέσως μετά την εθιμοτυπική φωτογραφία.

Η περιοχή ανάμεσα στο Toro και την Vacca, λόγω της παρουσίας των διάφορων ξερών που βρίσκονται ανάμεσα στα 35 και τα 70 μέτρα, είναι ένα ιδανικό spot για τη συρτή με ζωντανό για συναγρίδες και μαγιάτικα. Κανονικά τις πρώτες πρωινές ώρες τις αφιερώνουμε στο ψάρεμα που στοχεύει στο σπαριδές, ενώ πιο αργά ψαρεύουμε στα μεσόνερα προσπαθώντας να πιάσουμε μαγιάτικα.
μαγιατικοΓια όποιον επιθυμεί να ακολουθήσει αυτό το πρόγραμμα προτείνουμε να δίνει πολλή σημασία στα σημάδια που παρέχουν τα όργανα – το να ξέρουμε να διαβάζουμε το βυθόμετρο και το GPS είναι μία πολύ σημαντική ικανότητα. Τα αρπακτικά γενικά μετακινούνται στη σκιά των φρυδιών και, επομένως, αφού βρούμε απότομες κατηφόρες, καλό είναι να επαναλαμβάνουμε τα περάσματα έτσι ώστε να εξάψουμε την όρεξη των ψαριών ή το ένστικτο προστασίας της περιοχής τους. Προσοχή να μην μας μπερδέψουν κηλίδες ψαριών που φαίνονται στην οθόνη. Δεν σημαίνει πάντα ότι όταν τα όργανα δείχνουν μεγάλες ποσότητες από ψάρια-τροφή υπάρχουν και αρπακτικά. Πράγματι, υποθέτουμε ότι όταν αυτά χτυπάνε τις περιοχές όπου κυνηγούν τα μικρόψαρα, αυτά εξαφανίζονται ή μαζεύονται σε κυκλικές «μπάλες» που συχνά είναι ορατές στα όργανα. Επίσης αν γύρω από τις μπάλες των μικρόψαρων στο βυθόμετρο διαφαίνονται και πιο μικρές κηλίδες με πιο σκούρο χρώμα, αξίζει τον κόπο να επιμείνουμε γιατί είναι πολύ πιθανή η παρουσία αρπακτικών που κυνηγούν στην περιοχή.
Εάν αντιληφθούμε ότι το δόλωμά μας έχει δεχτεί επίθεση, καλό είναι πάντα να ελέγχουμε τη θέση και τη γραμμή στο GPS και να επαναλαμβάνουμε το πέρασμα προσπαθώντας να κάνουμε τα δολώματα να περάσουν από το ίδιο σημείο. Συχνά συναγρίδες και μαγιάτικα «βόσκουν σε κοπάδι», γι’ αυτό αξίζει τον κόπο να προσπαθήσουμε ξανά, ελέγχοντας συχνά τα δολώματα για να είναι η δόλωση πάντα τέλεια και η κίνηση όσο πιο φυσική γίνεται.

Αυτό το σημείο, με δεδομένη τη γεωγραφική του θέση και τη μορφολογία των βυθών του, προσφέρεται εκτός από τη συρτή και για το vertical jigging και την καθετή με καλά αποτελέσματα. Για το jigging, είναι καλύτερες οι ημέρες με λίγο ρεύμα και αν είναι δυνατόν με αλλαγές πίεσης, ενώ για την καθετή είναι απαραίτητες ημέρες με σταθερή υψηλή πίεση, ίσως με λίγο αεράκι που να βοηθάει για μια ελαφριά κίνηση αρόδο. Τα πιθανά θηράματα στην περίπτωση του vertical jigging είναι τα ίδια με της συρτής, ενώ για την καθετή σκαθάρια, σαργοί, λυθρίνια αλλά και συναγρίδες θα μας κάνουν να διασκεδάσουμε με ελαφριά καλάμια.

Πώς και πότε
Η καλύτερη περίοδος για να επισκεφτούμε την Κορσική είναι σίγουρα το καλοκαίρι και αν πρέπει να επιλέξουμε έναν «top» μήνα θα μπορούσαμε να προτείνουμε τον Οκτώβριο, όταν η υψηλή πίεση υπάρχει ακόμη, το κλίμα είναι ευχάριστο και κυρίως υπάρχουν όλα τα μη αποδημητικά είδη αρπακτικών και μη, αλλά και τα εποχικά (πράγματι υπάρχουν ακόμη τόνοι και κυνηγοί). Στα λιμάνια βρίσκουμε όλες τις βασικές υπηρεσίες, συμπεριλαμβανομένων σούπερ μάρκετ και ξενοδοχείων. Η ομιλούμενη γλώσσα είναι τα κορσικά (γαλλικά) και το νόμισμα φυσικά το ευρώ.

thalassamedia

Leave a comment

Your email address will not be published. Required fields are marked *