Δε συνηθίζω να γράφω τις προσωπικές μου ιστορίες σε πρώτο πρόσωπο, ούτε να αναφέρομαι σε λεπτομερή ημερολόγια, με ώρες και συμβάντα. Εξαίρεση θα αποτελέσει ένα drifting που έκανα τον περασμένο Ιούνιο και αισθάνομαι ότι πρέπει να το μοιραστώ με τους αναγνώστες του περιοδικού.

Ήταν μια Τετάρτη του Ιουνίου και οι προτάσεις για το ψάρεμα του Σαββατοκύριακου, στη βραδινή συνάντηση, έπεφταν βροχή. Ο Μανώλης πρότεινε ένα ψάρεμα βλάχων, εγώ επέμενα στη συρτή και ο Γιώργης είχε την πρόταση που επικράτησε τελικά. «Πάμε το Σάββατο για drifting, είδα το Meteo, ο καιρός θα είναι καλός και οι τούνες είναι ακόμη στην περιοχή μας». Αφού η πρόταση εγκρίθηκε, πήραμε το πρωί της επομένης τηλέφωνο τον αγαπημένο μας ιχθυοπώλη και του ζητήσαμε να μας ετοιμάσει για την Παρασκευή δέκα κιλά σαρδέλα, τρεις μεγάλους κολιούς ή σαυρίδια και να μας γεμίσει ένα κουτί από φελιζόλ με τα κεφαλάκια και τα εντόσθια των ψαριών που αγοράζουν οι πελάτες του. Η χρονολογική συνέχεια των γεγονότων έχει την εξής σειρά:
δόλωμα για drifting• Παρασκευή μεσημέρι (13.00). Ο ιχθυοπώλης δε βρήκε σαρδέλα, μας πήρε όμως από την ιχθυόσκαλα μικρή ρέγκα που έχει ισοδύναμα αποτελέσματα, ενώ μας είχε κρατήσει και 15 περίπου κιλά εντόσθια και κεφαλάκια για το μαλάγρωμα. Πήραμε τα δολώματα και τα τοποθετήσαμε στο ψυγείο, για να διατηρηθούν φρέσκα και δροσερά, μέχρι την επομένη. Ανοίξαμε τον υπολογιστή με το χάρτη της περιοχής και μελετήσαμε τις παλιές συναντήσεις μας με τόνους. Το σημείο του drifting είναι πολύ σημαντική παράμετρος και εξαρτάται από τα ρεύματα, το θερμοκλινές, την εποχή και τη φάση του φεγγαριού. Αν δεν επιλεχτεί σωστά, απλώς ο ενδιαφερόμενος θα ρίχνει άσκοπα δολώματα, κάπου στην ανοιχτή θάλασσα. Η περιοχή που επιλέξαμε τελικά, μας είχε δώσει στο παρελθόν δύο ψάρια, ένα «100άρι» και ένα μικρό, 45 κιλά. Ήταν σχετικά κοντά, σε απόσταση 8 μιλίων από τη μαρίνα, κρατούσε πολλά μικρόψαρα και είχε βάθος περίπου 350 μέτρα.

• Σάββατο πρωί (06.00). Η μέρα είχε χαράξει και τα δολώματα μαζί με τις προμήθειες και τους καφέδες φορτώνονταν ήδη στο σκάφος. Ένας γρήγορος έλεγχος στη μηχανή, στην ποσότητα του καυσίμου, στο GPS και στον εξοπλισμό που χρειαζόμασταν, και δέκα λεπτά αργότερα εγκαταλείπαμε τη μαρίνα, με κατεύθυνση βορειοδυτικά. Η θάλασσα ήταν σχεδόν μπονάτσα, με ένα μικρό βουβό κυματάκι που δεν ξεπερνούσε τα 30 εκατοστά. Το σκάφος τραγουδούσε ευχάριστα καταπίνοντας τα μίλια της απόστασης μέχρι το στόχο, με ταχύτητα περίπου 20 κόμβους την ώρα. Οι υποθέσεις και τα στοιχήματα για το τελικό αποτέλεσμα έπεφταν βροχή.
μαλάγρωμα στο drifting• Ώρα 06.25. Απέχουμε περίπου 500 μέτρα από το σημείο, κόβουμε ταχύτητα, πάμε πια με 3 κόμβους και αρχίζει η οργάνωση του εξοπλισμού. Ένα καλάμι Penn Tuna International ARA 30-80 λίμπρες, με μηχανισμό Penn 30VSX φορτωμένο με 500 μέτρα νήμα 120 λίμπρες και ένα Penn Senator ARA 60-80 λίμπρες, με μηχανισμό Okuma Makaira 50WII, φορτωμένο με 800 μέτρα νήμα Power Pro 200 λίμπρες, ανασύρθηκαν από το «κρεβάτι τους» και μπήκαν στις δύο καλαμοθήκες της δυτικής πλευράς του σκάφους. Σε κάθε καλάμι, προστέθηκαν 4 μέτρα αόρατη πετονιά, ειδική για παράμαλλα, Suffix 180 λίμπρες, με στριφτάρια νούμερο 2, αντοχής 200 λιμπρών και αγκίστρια Owner, κυκλικά, διάστασης 7/0, με κρίκο. Ενώ ο Γιώργος ρύθμιζε τα ζητήματα του εξοπλισμού, ο Μανώλης τιμόνευε και ο γράφων έριχνε μικρά κυπελάκια με εντόσθια και κεφαλάκια στη θάλασσα, με ρυθμό ένα κυπελάκι ανά 10 περίπου δευτερόλεπτα.

• Ώρα 06.30. Το σκάφος σταμάτησε εντελώς, παρασυρόμενο πλέον ανατολικά από το πρωινό αεράκι, με ταχύτητα περίπου 0,4-0,5 κόμβους. Τα κυπελάκια με τα εντόσθια εξακολουθούν να πέφτουν στη θάλασσα, αλλά με ταχύτερο ρυθμό, συνοδευόμενα τώρα και από δύο ρέγκες, για κάθε κυπελάκι, κομμένες στη μέση, για να γίνει το μαλάγρωμα πιο πειστικό. Ο Γιώργος ανοίγει το πάνω μέρος του σαυριδιού και κάνει μια τομή, βάθους 4 εκατοστών και πλάτους περίπου τριών. Το αγκίστρι μπαίνει στο άνοιγμα και σταθεροποιείται με ένα λεπτό νήμα που χρησιμοποιείται ακριβώς για το σκοπό αυτό. Στο στόμα του ψαριού, μπαίνει ένα μικρό βαρίδι ελιά, βάρους 15 γραμμαρίων και «σφραγίζεται» με ένα μικρό κομμάτι σύρμα. Το βαρίδι αφενός θα κρατήσει το ψάρι σχετικά κάθετο στο επιθυμητό βάθος και αφετέρου θα το ισορροπήσει και θα του δώσει την κίνηση ενός ζωντανού. Η μαλάγρα εξακολουθεί να πέφτει σταθερά στη θάλασσα.
δόλωμα σαυρίδι• Ώρα 06.40. Και τα δύο καλάμια είναι έτοιμα και δολωμένα. Τα φρένα ρυθμίζονται περίπου στα 7-8 κιλά, με τη βοήθεια του μικρού ψηφιακού κανταριού. Στη θάλασσα, δυτικά από το σκάφος, έχει σχηματιστεί ένα μονοπάτι τροφής, από τα δολώματα που συνεχίζουν να πέφτουν ρυθμικά σε αυτήν. Οι γλάροι, έχοντας δει αυτό το μονοπάτι, βουτούν, για να πάρουν μερικά μικρά κομμάτια που αντίθετα από την πλειονότητα επιπλέουν. Το πρώτο ψάρι πέφτει στη θάλασσα και το νήμα ξετυλίγεται από το Makaira. Στα 80 περίπου μέτρα βάθους, σταματούμε το ξετύλιγμα και φουσκώνουμε ένα μικρό μπαλόνι. Το δένουμε στο νήμα με ένα λαστιχάκι και το αφήνουμε να παρασυρθεί 10 μέτρα μακριά από το σκάφος. Το καλάμι τοποθετείται σταθερά στην καλαμοθήκη και δένεται στην κουπαστή του σκάφους, για μεγαλύτερη ασφάλεια. Είναι η σειρά του δεύτερου ψαριού, που βυθίζεται αυτήν τη φορά στα 40 μέτρα. Η ίδια διαδικασία επαναλαμβάνεται, αλλά με μπαλόνι άλλου χρώματος, ώστε με την πρώτη ματιά να ξεχωρίζουν το «βαθύ» από το «ρηχό» δόλωμα. Το δεύτερο καλάμι προσδένεται σταθερά στην κουπαστή, αφού μπαίνει και αυτό στη δεύτερη καλαμοθήκη, από την ίδια πλευρά του σκάφους.
• Ώρα 06.50. Ο ρυθμός με τον οποίο πέφτουν τα δολώματα που μαλαγρώνουν στη θάλασσα μεταβάλλεται, και γίνεται αρκετά αργότερος: ένα ψάρι στα δύο ή ένα κυπελάκι, ανά είκοσι περίπου δευτερόλεπτα. Η πρωινή ησυχία διακόπτεται μόνο από τα «πλιτς» των δολωμάτων, τα κρωξίματα των γλάρων, που διεκδικούν τα κομματάκια της τροφής και το θρόισμα του πρωινού αέρα. Η συζήτηση περιστρέφεται γύρω από το οικονομικό πρόβλημα της χώρας και τις επιπτώσεις που μπορεί να έχει στη ζωή όλων μας. Ο αέρας πέφτει περισσότερο και ξεσέρνουμε πια με 0,3-0,4 κόμβους την ώρα. Η πλάγια πορεία του σκάφους διατηρείται σταθερή, με ελαφρές διορθώσεις στη μεγάλη μηχανή του σκάφους, που χρησιμοποιείται για τιμόνι.
• Ώρα 07.40. Η στάθμη των δολωμάτων έχει πέσει κάτω από το μισό, η αμφιβολία για το αποτέλεσμα βρίσκεται στο μυαλό όλων, αλλά κανείς δε μιλά για αυτό και το ραδιόφωνο ψάχνει ένα σταθμό που να μεταδίδει χαρούμενη μουσική και όχι ζοφερές ειδήσεις.

drifting• Ώρα 07.55. Από το δεύτερο καφέ έχει μείνει λιγότερο από το μισό κύπελο, ο ήλιος έχει αρχίσει να ζεσταίνει και ο Γιώργος ψάχνει το καπέλο του. Ξαφνικά η θεία μουσική του κλίκερ ακούγεται δυνατά, καθώς το Makaira αρχίζει να ξετυλίγει νήμα με ρυθμό 180 μέτρα το λεπτό (ή τρία μέτρα το δευτερόλεπτο). Το καλάμι που αδειάζει το νήμα του με ξέφρενο ρυθμό μένει στην καλαμοθήκη, δονούμενο ισχυρά, ενώ το δεύτερο μαζεύεται στα γρήγορα και τοποθετείται στο εσωτερικό του σκάφους. Η μηχανή παίρνει μπροστά και τραβά στο ρελαντί, στην αρχή αντίθετα με την πορεία του ψαριού, για να κάνει στροφή και να ακολουθήσει στη συνέχεια στην ίδια κατεύθυνση με αυτό. Τα δολώματα μπαίνουν κάτω από τον καναπέ της πρύμνης και τα χέρια ξεπλένονται για να μη γλιστρούν στο καλάμι.
Η ζώνη που φορά ο Γιώργος υποδέχεται το καλάμι, του οποίου ο ρυθμός, μετά από περίπου δύο λεπτά τραβήγματος, έχει πλέον μειωθεί κάπως. «Φτου, το μηχανάκι καίει, αν ακουμπήσω το μεταλλικό του μέρος θα πάθω έγκαυμα», λέει ο Γιώργος χαριτολογώντας. Και φυσικά δεν ειρωνευόταν, όντως ο μηχανισμός ήταν πολύ καυτός…
• Ώρα 08.20. Είκοσι λεπτά μετά το χτύπημα και δεκαοκτώ λεπτά μετά το πρώτο φευγιό, ο Γιώργος μαζεύει με κόπο το νήμα που πήρε το ψάρι, με ρυθμικό τράβηγμα-ανέβασμα του καλαμιού, κατέβασμα του καλαμιού και τύλιγμα του νήματος στο μηχανισμό. Κι ενώ εγώ τραβώ βίντεο, ο Μανώλης οδηγεί σταθερά το σκάφος, με 1,5 κόμβο, αντίθετα με την πορεία του ψαριού, φροντίζοντας να το έχει στην πίσω αριστερή γωνία του σκάφους, όπου βρίσκεται και το παλεύει ο Γιώργος. Έχει καταφέρει να πάρει πίσω περίπου 80 από τα 280 μέτρα που είχε πάρει αρχικά το ψάρι, που ξαφνικά αλλάζει σχέδια. Στρίβει και κατευθύνεται προς το σκάφος. Το νήμα χαλαρώνει, ο Γιώργος μαζεύει με μεγάλη ταχύτητα, ενώ ο Μανώλης αυξάνει την ταχύτητα του σκάφους στους 6 κόμβους, στην προσπάθειά του να διατηρήσει το νήμα τεντωμένο για να μη δώσει στο ψάρι τη δυνατότητα να «φτύσει» το αγκίστρι. Η φάση αντιστρέφεται, τρία λεπτά αργότερα και άλλα 80 μέτρα νήματος το ψάρι «μουλαρώνει» ξανά και ο Γιώργος ξαναρχίζει το ρυθμικό ανεβοκατέβασμα και τύλιγμα του καλαμιού.
• Ώρα 08.45. Το τύλιγμα του νήματος εξακολουθεί και ο Γιώργος αναγγέλει ότι το ψάρι είναι περίπου 60 μέτρα μακριά από το σκάφος. Ξαφνικά… κρρρρρρρ το κλίκερ, η ταχύτητα του σκάφους μειώνεται από το Μανώλη ξανά, στον 1,5 κόμβο, και η πορεία αλλάζει, προς την κατεύθυνση του ψαριού, ενώ το μόνο που μπορεί να κάνει ο Γιώργος είναι να κρατά σταθερά το καλάμι, από το πάνω μέρος της χειρολαβής του και να βλέπει το νήμα να φεύγει από το μηχανισμό, με την ίδια την αρχική ταχύτητα.

• Ώρα 09.20. Είμαστε μιάμιση ώρα μετά το strike και η κατάσταση βρίσκεται κατά τα φαινόμενα ακόμη στην αρχή. Από το μηχανισμό λείπουν 200 μέτρα νήμα, και ο Γιώργος, με εμφανή τα σημάδια της κούρασης στο πρόσωπό του, φωνάζει το Μανώλη να τον αντικαταστήσει.
driftingΟ Μανώλης, ψηλός και δυνατός, παίρνει χαμογελώντας το καλάμι από το Γιώργο, το βάζει στη ζώνη και αρχίζει το ρυθμικό τράβηγμα-ανέβασμα του καλαμιού, κατέβασμα του καλαμιού και τύλιγμα του νήματος στο μηχανισμό. Όμως κατά τα φαινόμενα, το ψάρι δεν πάει πίσω… ψηλό και δυνατό και αυτό! Λες και αντιλήφθηκε τον ξεκούραστο χειριστή του καλαμιού και αρχίζει ένα τρίτο ξέφρενο φευγιό, που πάντως κράτησε σημαντικά λιγότερο από τα προηγούμενα. Ο Γιώργος στρίβει το σκάφος προς το ψάρι, αλλά με το μουδιασμένο χέρι από το μάζεμα του νήματος επί μιάμιση ώρα, δεν είναι αρκετά γρήγορος. Το νήμα πάει κάτω από το σκάφος, επικίνδυνα κοντά στον κινητήρα. Την κατάσταση σώζει ο Μανώλης που τεντώνει το καλάμι πάνω από την κουπαστή, αλλάζει πλευρά και «καθαρίζει» τη φάση. Η μάχη εξακολουθεί να εξελίσσεται.
• Ώρα 10.30 (δυόμισι περίπου ώρες μετά το strike). «Ηλία, τι εννοείς ότι εσύ τραβάς βίντεο και δεν παίρνεις το καλάμι. Έλα, παρέλαβέ το γιατί μου βγήκε η πίστη». Το καλάμι έρχεται στη ζώνη μου και την ίδια στιγμή κρρρρρρρ, το ψάρι κάνει το τέταρτο ή το πέμπτο φευγιό του. Στο μυαλό μου έχω ένα ψάρι που καρφώσαμε το 2009 και μετά από δύο ώρες πάλη έκοψε και χάθηκε, διότι η κουβαρίστρα δεν είχε τυλιχτεί αρκετά σφιχτά και το νήμα «βούλιαξε» στο υπόλοιπο που είχε αυτή, με αποτέλεσμα να μπλεχτεί. Δοκιμάζω τη σταθερότητα του νήματος και το βρίσκω τυλιγμένο πολύ σφιχτά, ουφ, δεν υπάρχει πρόβλημα. Η κατανομή του από το Μανώλη είναι σωστή και ομαλή, το ψάρι δε θα χαθεί γι’ αυτόν το λόγο. Αρχίζω και εγώ το ρυθμικό τράβηγμα-ανέβασμα του καλαμιού, κατέβασμα του καλαμιού και τύλιγμα του νήματος στο μηχανισμό. Από την αντίδραση και τη συμπεριφορά του ψαριού συμπεραίνω ότι έχουμε καρφώσει πρώτο μπόι. Ο ιδρώτας ρέει και τα χέρια μου αρχίζουν να τρέμουν από το τράβηγμα και την ένταση.

• Ώρα 11.00. Ο Γιώργος τιμονεύει, εγώ εξακολουθώ να παλεύω το ψάρι, ενώ ο Μανώλης αναρωτιέται: Ρε παιδιά, μήπως τραβάμε φάλαινα; Ακολουθούν γέλια, θυμόμαστε τις φάλαινες που είδαμε πέρυσι στο Λιβυκό πέλαγος και ο Γιώργος αναγγέλλει ότι, σύμφωνα με το GPS, έχουμε κάνει περίπου 4 μίλια παλεύοντας το ψάρι. Όπως αισθάνομαι μέσω του μηχανισμού και του νήματος τη δύναμη του ψαριού, συμπεραίνω τελικά ότι αυτό είναι στο επίπεδο των 200 κιλών και το αναγγέλλω στους υπόλοιπους, που συμφωνούν με την εκτίμησή μου. Από το μηχανισμό λείπουν πια λιγότερα από 30 μέτρα νήμα. Ο Μανώλης φοράει ένα ζευγάρι γάντια και οι δύο γάντζοι βγαίνουν στο κατάστρωμα. Βλέπουμε σε απόσταση 10 μέτρων από το σκάφος, έναν όγκο να χρυσίζει ελαφρά, σε βάθος περίπου 2 μέτρων. Η ημέρα είναι λαμπρή και η ορατότητα και διαύγεια του νερού πολύ καλή.
αρματωσιά driftingΤο ψάρι είναι τεράστιο. Το σκάφος στρίβει, για να βάλει το θηρίο στο πλάι, και κρρρρρρρ… φεύγουν ξανά 120 μέτρα νήμα από το μηχανισμό. Παραδίδομαι και δίνω το καλάμι στο Μανώλη, ο οποίος πια χειρίζεται το ψάρι «με το γάντι». Χρησιμοποιεί δαχτυλόφρενο και κρατά την κουβαρίστρα σταθερή, ενώ ανεβάζει το καλάμι. Στη συνέχεια τυλίγει, χωρίς να δώσει την ευκαιρία στο ψάρι να πάρει ούτε ένα μέτρο νήμα.
• Ώρα 11.45. Η μέθοδος του δαχτυλόφρενου αποδίδει. Το ψάρι είναι ξανά 10 μέτρα μακριά από το σκάφος και ξενερίζει, δημιουργώντας αφρό. Πέντε λεπτά αργότερα το ψάρι είναι μόνο τρία μέτρα μακριά. Ώρα για να πιάσω το γάντζο στα χέρια μου. Ο Γιώργος στρίβει το σκάφος δεξιά. Το ψάρι έρχεται στο πλάι και ο Μανώλης πάει πίσω, για να μου κάνει χώρο ώστε να καρφώσω το γάντζο στο ψάρι. Είναι θηλυκό. Η μύτη του είναι σηκωμένη ψηλά, αυτό είναι το χαρακτηριστικό γνώρισμα των θηλυκών τόνων (όπως και των γυναικών, άλλωστε).
• Η ώρα έφτασε και το ρολόι γράφει 11.56. Απλώνω το αριστερό χέρι, που φοράει γάντι, και τραβώ το παράμαλλο ώστε να φέρω το ψάρι κοντά στο σκάφος. Ξαφνικά αυτό κάνει μια απότομη κίνηση, το παράμαλλο φεύγει από το χέρι μου και ο τόνος κατευθύνεται στην πρύμνη μας. «Μανώλη, λάσκαρε το νήμα, Γιώργο, τιμόνι αριστερά, γρήγορα, όχι, όχι, όπισθεν, πάει στη μηχανή, φτου γαμ….», κριτς και το παράμαλλο κόβεται στην προπέλα της βοηθητικής που προεξέχει από το νερό. Παγώνουμε και οι τέσσερις, εμείς οι τρεις και το ψάρι, που για 10 δευτερόλεπτα έμεινε στον αφρό, προσπαθώντας να καταλάβει γιατί δεν το τραβούσαμε πια.
• Ώρα 11.57. Το ψάρι κάνει μια μεγαλοπρεπή στροφή και καταδύεται αργά, πηγαίνοντας προς το βορρά. Εμείς, ηττημένοι, κουρασμένοι, αμίλητοι, αλλά κατά βάθος ευτυχείς, στρίβουμε νότια, για τη μαρίνα.
Συνολική διάρκεια μάχης: 4 ώρες και 2 λεπτά.
Έτσι λοιπόν, εκείνο το πρωί του Σαββάτου, ζήσαμε το όνειρο, με ένα ψάρι που με το σπαθί του απέκτησε το δικαίωμα να γεννήσει για άλλη μια τουλάχιστον φορά. Χαλάλι του, η μάχη και όχι το θήραμα είχε τη μεγαλύτερη αξία. Όπως συμβαίνει και στη ζωή μας άλλωστε…

thalassamedia

Leave a comment

Your email address will not be published. Required fields are marked *