Το «inchiku style» διαδόθηκε πρόσφατα στην Μεσόγειο και αντιπροσωπεύει με ιδανικό τρόπο τον κρίκο σύνδεσης ανάμεσα στο ψάρεμα με τα kabura και το παραδοσιακό vertical jigging. Ας δούμε μαζί ποια είναι τα βασικά στοιχεία αυτής της τεχνικής και το γιατί αυτά τα παράξενα τεχνητά made in Japan γνώρισαν τόσο μεγάλη επιτυχία!

Πέρασαν λίγα χρόνια από εκείνη την πραγματική επανάσταση για το ερασιτεχνικό ψάρεμα από σκάφος που έφερε το vertical jigging, και σήμερα βρισκόμαστε να μιλάμε για μια δραστηριότητα ανάλογη όσον αφορά τις αρχές και τους στόχους, αν και είναι τελείως διαφορετική από καθαρά τεχνική άποψη. Μια καινοτομία που, δεν το κρύβω, έπιασε απροετοίμαστους εμάς πρώτα πρώτα, που θα μπορούσαμε να χαρακτηριστούμε από τους πλέον σχετικούς.
λαστιχένιο χταπόδιΒέβαια, στα ταξίδια μου στην Ιαπωνία είχα ήδη δει κάποια από αυτά τα «inchiku» στις θήκες με τα τεχνητά δολώματα των έμπειρων Ιαπώνων του vertical jigging, με τους οποίους είχα την τύχη να ψαρέψω μαζί. Όμως ακόμη και τους έμπειρους Ιάπωνες δεν τους είχα δει να πιάνουν ενδιαφέροντα ψάρια, αλλά μάλλον πολλά ψάρια του βυθού, όπως σκορπίνες, μικρούς ροφούς και ρόμβους. Γι’ αυτό ήδη εδώ και κάποια χρόνια δοκίμαζα περιστασιακά αυτά τα παράξενα τεχνητά, αλλά είτε λόγω των λίγων εμπειριών, αφού περιοριζόμασταν σε κάποια μεμονωμένα ψαρέματα, είτε λόγω κάποιων λανθασμένων απόψεων, που μας οδηγούσαν να θεωρούμε αυτά τα παράξενα τεχνητά ως την τελευταία ιαπωνική εκκεντρικότητα, τα αποτελέσματα δεν ήταν ενθαρρυντικά.
Αλλά ως γνωστό, το ψάρεμα με τεχνητά είναι ένα παιχνίδι πρώτα απ’ όλα πνευματικό, και αν η προσέγγιση δεν είναι η σωστή, τα κάνουμε όλα λάθος εξαρχής. Η αλλαγή ρότας, για μένα, έγινε σε ένα ταξίδι στην Κορσική, όπου επέβαλα στον εαυτό μου να δοκιμάσει με μεγαλύτερη αποφασιστικότητα αυτά τα τεχνητά, δεδομένου ότι στο σκάφος υπήρχαν ήδη κάποιοι που ψάρευαν με τα παραδοσιακά μεταλλικά jigs. Σε λίγα λεπτά έχασα δύο πολύ καλά ψάρια, που ξαγκιστρώθηκαν στα μεσόνερα, και μετά και ένα inchiku εξαιτίας ενός μαχητικού θηράματος που είχε κρυφτεί σε φωλιά – ίσως ένας μεγάλος ροφός! Ήμουν πια παραπάνω από πεπεισμένος ότι και αυτές οι καινούριες διαβολιές θα μπορούσαν να λειτουργήσουν στα νερά μας, έτσι προσπάθησα περισσότερο και τα αποτελέσματα δεν άργησαν να έρθουν!

Σύνθετο τεχνητό
φαγκρί σε inchikuΑκόμη και στην περίπτωση των inchiku, όπως είδαμε ήδη σε άλλα άρθρα για τα kabura, πρέπει να πάμε πίσω στο χρόνο, αφού αυτό το τεχνητό είναι παρόν στην ιστορία του επαγγελματικού ψαρέματος στην Ιαπωνία εδώ και κάποιους αιώνες. Το jig εμφανίζεται με ατρακτοειδές και πολύ υδροδυναμικό σχήμα, με προφίλ λεπτότερο στο κεφάλι, όπου βρίσκεται και ο σύνδεσμος για την πετονιά. Στο μεταλλικό τεχνητό τώρα είναι συνδεδεμένο με ελεύθερο τρόπο (με ένα σκοινάκι «assist line») ένα λαστιχένιο χταπόδι εξοπλισμένο με δύο assist hook.
Την καλή ποιότητα του αρχικού σχεδίου επιβεβαιώνει το γεγονός ότι ακόμη και οι πιο μοντέρνες κατασκευές είναι προσανατολισμένες προς τη διατήρηση των βασικών χαρακτηριστικών του παραδοσιακού inchiku, και κυρίως του σχήματος, με μικρές παραλλαγές στο προφίλ και την κατανομή του βάρους, την οπή περάσματος, που βρίσκεται στο κατώτερο τμήμα του σώματος όπου συνδέεται το χταπόδι, και τη διπλή αρματωσιά με τα assist hook.
Και σε αυτήν την περίπτωση, το πρώτο inchiku που θυμάμαι να έχω δει σε έναν κατάλογο πριν καμιά εικοσαριά χρόνια ήταν το Taguri της Yo-Zuri, μιας εταιρείας που με τη μεγάλη εμπειρία της στο επαγγελματικό ψάρεμα από καιρό πρότεινε αυτό το τεχνητό.
Ανάμεσα στις πιο μοντέρνες παραλλαγές υπάρχει η προσθήκη των αυτοκόλλητων laser tapes, ταινιών με ολογραφικά και ανακλαστικά μοτίβα τοποθετημένων στο μεταλλικό σώμα στη θέση της μονόχρωμης βαφής των πρώτων μοντέλων. Άλλες καινοτομίες αφορούν τη χρήση ατσάλινων ινών για προστασία του χρώματος από το κάτω μέρος του inchiku, που ακουμπάει το βυθό, αλλά και την τοποθέτηση ενός δεύτερου συνδέσμου της πετονιάς για να αλλάξουμε τη γωνία και την απόσταση μαζέματος, δημιουργώντας έτσι καινούριες κινήσεις.

ΣυναγρίδαΟυσιαστικά διαφορετικό από το kabura, το inchiku προδίδει την τάση του να τρυπάει γρήγορα την κολόνα του νερού για να φτάσει στο βυθό έχοντας σαν μοναδικό δέλεαρ εκείνο το λαστιχένιο χταπόδι που κυματίζει και ανασηκώνεται, ζωντανεύοντας σχεδόν σε κάθε ελάχιστο κάλεσμα. Πράγματι, αυτό το δόλωμα στην Ιαπωνία προοριζόταν αρχικά, και προορίζεται ακόμη και σήμερα, για να πιάνονται τα διάφορα είδη ψαριών του βυθού (σκορπίνες, μικροί ροφοί, χειλούδες), όπου η χρήση του kabura ήταν αρκετά επικίνδυνη λόγω του ότι τα αγκίστρια του είναι πολύ ακάλυπτα και ουσιαστικά σε ευθεία γραμμή με το τεχνητό. Αυτό έκανε προβληματική τη χρήση των kabura σε βυθούς με βράχια, όπου το τεχνητό -που σέρνεται πρακτικά στο βυθό- θα μπλεκόταν συνέχεια με αποτέλεσμα ένα μεγάλο αριθμό απωλειών.
Αντίθετα, το inchiku, χάρη στα δύο αγκίστρια που είναι κρυμμένα στο εσωτερικό του χταποδιού, μπορεί να εξερευνήσει το βυθό με μεγαλύτερη άνεση, γιατί η κίνησή του με κοφτά και αργά τραβήγματα κάνει το λαστιχένιο χταπόδι να κυματίζει ρυθμικά προς τα πάνω, μένοντας έτσι μακριά από τα εμπόδια ή ελαχιστοποιώντας με κάποιο τρόπο τον κίνδυνο για πιθανά μπλεξίματα. Με αυτόν τον τρόπο το τεχνητό μπορεί να σταθεί περισσότερο κοντά στο βυθό, επιτρέποντας έτσι να πιάσουμε εκείνα τα είδη ψαριών που δεν τους αρέσει να απομακρύνονται ή να ξεκολλάνε πολύ από τα βράχια όπου βρίσκουν καταφύγιο και τροφή. Δεν είναι τυχαίο, αν το προσέξετε, ότι τα καινούρια inchiku που η Shimano κυκλοφόρησε αυτήν τη χρονιά, ονομάζονται «Bottom Ship» ακριβώς για να εντοπίζουμε αμέσως για πού προορίζεται η χρήση τους!

Μεσογειακό inchiku
Αν στην Ιαπωνία το inchiku απευθύνεται στο ψάρεμα ειδών του βυθού γενικά μικρού και μεσαίου μεγέθους, στο οποίο η τεχνική διάσταση του ψαρέματος με τεχνητά δολώματα υπερισχύει σε σχέση με την ποιότητα των θηραμάτων οποιουδήποτε είδους και μεγέθους (κάτι που είναι αποδεκτό από μια ψαρευτική κουλτούρα αιώνων), στην Μεσόγειο αντιληφθήκαμε γρήγορα κάποιες διαφορές.
Κατ’ αρχάς, μπορέσαμε να εκτιμήσουμε την εξαιρετική προσαρμοστικότητα αυτού του δολώματος σε διαφορετικούς βυθούς, βάθη και ψάρια, αν μετακινηθούμε σε διαφορετικά φυσικά στήρα με inchikuπεριβάλλοντα. Πράγματι, το ψάρεμά μας μπορεί να στοχεύσει σε μια εντυπωσιακή ποικιλία ειδών: από τα καπόνια και τις σκορπίνες στα μεγάλα λυθρίνια, από τις μικρές δράκαινες στα μεγάλα φαγκριά, από τις ασήμαντες πέρκες στις συναγρίδες και τους ροφούς, για να περάσουμε έπειτα από τα σαφρίδια στα μαγιάτικα και τις μεγάλες παλαμίδες, αλλά και στα χριστόψαρα, τις μουρούνες, ακόμη και τους σαργούς, καμιά φορά τα σκαθάρια και τα λαβράκια, όπως και χταπόδια και σαλάχια σε αμμώδεις βυθούς! Πραγματικά απίστευτο!
Το inchiku είναι ένα τεχνητό που έχει αποδειχθεί εξαιρετικά αποτελεσματικό και σε λασπώδεις βυθούς, πέρα από 100-200 μ., και σε βραχώδεις ξέρες στα 60-80 μ., όπως και στην άμμο και σε πιο διακριτικά βάθη, ακόμη και γύρω στα 20-30 μ. με βράχια, άμμο και φύκια. Πιάνει απεριόριστα, είτε αν το κινούμε αργά στο βυθό με απλά «πηδηματάκια» ή πιο περίπλοκες κινήσεις ανεβαίνοντας για λίγα μέτρα, είτε σε γρήγορο ανέβασμα, μαζεύοντας γρήγορα πετονιά με το μοχλό του μηχανισμού. Ακόμη και σε ελεύθερη πτώση προς το βυθό αποδεικνύεται αποτελεσματικό με πελαγίσια και ψάρια των μεσόνερων.
Έτσι αντιληφθήκαμε αρκετά γρήγορα ότι το inchiku δεν είχε κανένα όριο, εκτός από εκείνα που έβαζε η φαντασία μας, αφού ενδιέφερε ακόμη και τόνους και ξιφίες, στην πολύ τυχερή περίπτωση που θα τους βρίσκαμε κάτω από το σκάφος μας, καθώς και τα πιο κλασικά θηράματα του spinning, όπως λούτσους και γοφάρια.
Και εδώ βρίσκεται η πραγματική διαφορά με τα ιαπωνικά νερά, ίσως πολύ πιο πλούσια από τα δικά μας αν και σίγουρα πολύ πιο εκμεταλλευμένα, αλλά που στους βυθούς τους τα θηράματα είναι γενικά και κατά μέσο όρο μικρότερα. Σε εμάς στην Μεσόγειο, με το inchiku έχουν πιαστεί φαγκριά, λυθρίνια και συναγρίδες πραγματικά για ρεκόρ, χωρίς να μιλήσουμε για όλα τα υπόλοιπα και χωρίς να αναφέρουμε τα πάρα πολλά θηράματα που έχουν χαθεί κυρίως λόγω μιας σχετικής απειρίας, που είχε αποπροσανατολίσει τους οπαδούς αυτού του ψαρέματος, ιδιαίτερα στην επιλογή του κατάλληλου εξοπλισμού. Πράγματι, φτάνει να σκεφτούμε ότι πριν μερικά χρόνια ακόμη δεν υπήρχαν σε εμάς ειδικά καλάμια ούτε καν για vertical jigging, πόσο μάλλον για kabura και inchiku! Έτσι, για τις πρώτες προσπάθειες, έπρεπε να απευθυνθούμε στην αγορά του διαδικτύου, όπου για τα τεχνητά δεν υπήρχαν προβλήματα, αλλά για τα καλάμια και τους μηχανισμούς το πρόβλημα αντιστρεφόταν, αφού ήταν πραγματικά δύσκολο να βρούμε άκρη στον ποικίλο κόσμο μιας ευρύτατης προσφοράς!

Ισορροπημένος εξοπλισμός
Αλλά εάν στην Ιαπωνία το inchiku χρησιμοποιείται με καλάμια σχετικά παρόμοια με τα ελαφριά καλάμια για kabura, σε εμάς στην Μεσόγειο δεν ήταν καθόλου απλό να χειριστούμε ένα inchiku 200 γρ., σε βάθη 120 μ. και πάνω, με εκείνα τα ελαφριά και μαλακά καλαμάκια. Έπειτα, τα προβλήματα αυξάνονταν όταν είχαμε απ’ την άλλη μεριά του καλαμιού μια μεγάλη συναγρίδα ή ένα φαγκρί πολλών κιλών που Inchikuπροσπαθούσε να επιστρέψει ανάμεσα στα βράχια. Επίσης αυτό το ψάρεμα παραμένει πάντα μια τεχνική όπου πρέπει οπωσδήποτε να χρησιμοποιούμε πολύχρωμο νήμα, αρκετά λεπτό, από PE 1 έως το πολύ PE 2.5. Αυτό γίνεται για έχουμε απόλυτη αμεσότητα στον έλεγχο του δολώματος, αλλά και για να αποφεύγουμε την πίεση που ασκεί το νερό σε μια πολύ χοντρή πετονιά. Εν πάση περιπτώσει τα ελαφρά και ευαίσθητα εργαλεία δεν συνδυάζονται ιδανικά με την ταχύτητα και τη δύναμη στην αντιμετώπιση των θηραμάτων, που στην Μεσόγειο μπορεί να είναι πολύ πιο μεγάλα και μαχητικά.
Έτσι, η αρχική επιλογή έπεσε σε εκείνα που στην Ιαπωνία θεωρούνται καλάμια για light jigging και είναι αφιερωμένα στη χρήση μεταλλικών jigs από 40 έως 160 γρ. Μια σειρά εξαιρετικά ιδιαίτερων και εξειδικευμένων καλαμιών, που στις ιαπωνικές θάλασσες χρησιμοποιούνται στο ψάρεμα με vertical jigging ενός ψαριού σύμβολο: το hartail ή tachiuo, εκείνο που εμείς γνωρίζουμε ως σπαθόψαρο. Σε εμάς είναι ένα είδος που δεν έχει σχεδόν καμία σημασία, ούτε εμπορική ούτε καν αθλητική, αλλά στην Γη του Ανατέλλοντος Ηλίου ορίζει μια ολόκληρη κατηγορία εξοπλισμού!
Τα συγκεκριμένα καλάμια έχουν πολύ λεπτό σώμα με πολύ ευαίσθητη και λεπτεπίλεπτη κορυφή, που με τους κυματιστούς της σχεδόν κινεί μόνη της το inchiku, ενώ το σώμα με διαβαθμίσεις στη διατομή του κάνει μια προοδευτική καμπύλη μέχρι τη λαβή, όπου διαθέτει ένα μεγάλο απόθεμα δύναμης. Είναι όντως απίστευτο να βλέπουμε σε δράση αυτά τα καλάμια που λυγίζουν συνοδεύοντας τέλεια τα φευγιά των ψαριών, ενώ διαθέτουν παράλληλα αρκετό απόθεμα ενέργειας, με δεδομένη τη λεπτή τους διάμετρο και το πραγματικά περιορισμένο βάρος τους.
Καλάμι για inchikuΈτσι, για να δώσουμε μερικά παραδείγματα, σε αυτήν την κατηγορία ανήκουν τα καινούρια Engetsu της Shimano με την γκάμα B661R και B661FF Ocea και Game, που προέρχονται ακριβώς από τη σειρά Saber Seeker Game Type J (saber είναι ένα άλλο από τα ονόματα που ανήκουν στο σπαθόψαρο), όπως τα αποκλειστικά Evergreen Poseidon Slow Jerker PSLJ 603-6 ή τα Salty LoveR της Duel. Από φέτος έχουμε και το Jig-Light-I της Italcanna, τα Yamarappy Raba-Boron 63H-C και 63H-S της Colmic, πέρα από τα καινούρια και πρόσφατα διαθέσιμα Shimano Speedmaster KJ. Μιλάμε για καλάμια που κατά το μεγαλύτερο μέρος τους είναι κατασκευασμένα μονοκόμματα, με μήκος γύρω στα 6’3” (1,98 μ.) και μηδαμινό βάρος, με τη δυνατότητα να χειρίζονται βάρη μέχρι τα 160-200 γρ.
Ξέχασα να πω ότι πρόκειται για εργαλεία που απευθύνονται σχεδόν αποκλειστικά στη χρήση με περιστρεφόμενο μηχανισμό και άρα είναι εφοδιασμένα με το ειδικό «pistol grip» για να βελτιώνεται η λαβή.

Για τους περιστρεφόμενους μηχανισμούς, η γκάμα είναι αρκετά μεγάλη. Μπορούμε να χρησιμοποιήσουμε τα μοντέλα με χαμηλό προφίλ, που είναι πολύ συμπαγείς κατασκευές με περιορισμένο μέγεθος, όπως για παράδειγμα οι σειρές της Abu Toro και Inshore, οι Shimano Curado E και οι Daiwa Smak 100L για πιο γενικές χρήσεις με PE 1 ή PE 1.5 (15-20 λίμπρες). Αν θέλουμε πιο εξειδικευμένους round baitcasting μηχανισμούς μπορούμε να χρησιμοποιήσουμε μοντέλα όπως η σειρά Calcutta και Lucanus LJV, τον Penn International 965 ή τον Daiwa Luna 300, όταν χρειαζόμαστε μεγάλη χωρητικότητα για νήμα με μεγαλύτερη διατομή PE 2 ή PE 2.5 (25-30 λίμπρες) σε συνδυασμό με inchiku μεγάλου βάρους που απαιτούν μεγαλύτερη δύναμη μαζέματος.

λαστιχένια χταποδάκιαΜαλακό χταποδάκι
Στο 90% των περιπτώσεων, χρησιμοποιώντας το inchiku η επίθεση του ψαριού γίνεται σχεδόν αποκλειστικά στο λαστιχένιο χταπόδι με απίστευτη ακρίβεια. Πράγματι, δεν είναι το μεταλλικό σώμα αυτό που ενδιαφέρει τα θηράματα, παρά τα έντονα χρώματά του και τις αντανακλάσεις που δημιουργεί, αλλά εκείνος ο σχεδόν μαγικός κυματισμός των μικρών πλοκαμιών από πλαστικό, λάστιχο ή σιλικόνη, ανάλογα με το είδος του υλικού με το οποίο είναι κατασκευασμένο το χταπόδι. Να γιατί αυτό το πολύ σημαντικό στοιχείο του inchiku πρέπει να είναι όσο το δυνατόν πιο μαλακό και ευλύγιστο, ανθεκτικό και με ποικίλους χρωματισμούς, έτσι ώστε να αποτελεί ένα αξιόπιστο δέλεαρ που να κάνει το σχήμα να ξεχωρίζει ακόμη και σε μεγάλα βάθη, όπου τα χρώματα δεν γίνονται πλέον αντιληπτά παρά μόνο μέσα από τις αντιθέσεις που δημιουργούν. Είδαμε όμως ότι τα ψάρια έλκονται και από χταπόδια εντελώς διαφανή και από άλλα με πολύ έντονα χρώματα, όπως το κόκκινο και το πορτοκαλί σε όλες τις αποχρώσεις του και σε κάθε συνδυασμό.
Σε μεγάλα βάθη, πάνω από 100 μέτρα, πολύ αξιόπιστα αποδείχθηκαν τα χταπόδια τύπου «glow» που είναι κατασκευασμένα με ένα φωσφοριζέ μείγμα ικανό να αποθηκεύει το φως της επιφάνειας αποδίδοντας στον βυθό την τυπική λάμψη των πλασμάτων της αβύσσου. Στα μεσόνερα, όπου υπάρχουν πελαγίσια και κοπαδιάρικα ψάρια, παρατηρήθηκε μια προτίμηση για τα χρώματα κοντά στο ασημί, που αποτελείται από τα «glitter» ή λαμπερά στρας μέσα στο μείγμα με τις διάφορες αποχρώσεις του μπλε, του γκρι και του λευκού. Τα παραπάνω φυσικά δεν είναι ακριβείς κανόνες, αλλά απλά ενδείξεις, που με βάση τις δικές σας εμπειρίες θα μπορέσετε να επιβεβαιώσετε ή όχι. Άλλωστε, θα ήθελα να υπενθυμίσω ότι στο ψάρεμα με τεχνητά και κυρίως με αυτά τα καινούρια εργαλεία τίποτα δεν είναι σταθερό και απόλυτο!

Αναζήτηση και δράση
ΠαλαμίδαΌπως εξάλλου και στο vertical jigging, πρέπει πρώτα να βρούμε τα ψάρια, έπειτα να ερμηνεύσουμε τα χιλιάδες σημάδια στο βυθόμετρο και να ξεχωρίσουμε τις ενδείξεις που εμφανίζονται στην οθόνη. Κατόπιν πρέπει να καταφέρουμε να τα διακρίνουμε από το βυθό, το θερμοκλινές, τις ακαθόριστες μάζες κλπ. και τέλος να ρίξουμε πάνω τους τα τεχνητά μας με μεγάλη ακρίβεια, κινώντας τα έτσι ώστε μπορέσουν να τραβήξουν το ενδιαφέρον τους. Η φάση της αναζήτησης είναι πάντως και σε αυτήν την περίπτωση βασική και κυρίως είναι σημαντικό να καταφέρουμε να ερμηνεύσουμε σωστά το βυθό και τους ναυτικούς χάρτες. Αυτό σημαίνει ότι πρέπει να πάμε να ψάξουμε τα ψάρια ένα ένα, στο βυθό ή στα μεσόνερα ή όπου, τέλος πάντων, καταφέρουμε να τα ξετρυπώσουμε!
Στους λασπώδεις βυθούς φτάνει η πιο μικρή διαφορά βάθους ή μια σειρά από πέτρες που διακόπτουν τη μονοτονία για να μπορούμε να είμαστε σχεδόν σίγουροι ότι η περιοχή κρατάει σημαντικά ψάρια. Αν και θα είναι αρκετά δύσκολο να καταφέρουμε να τα εντοπίσουμε και να τα ξεχωρίσουμε από το βυθό, μπορούμε  παρόλα αυτά να είμαστε σίγουροι ότι αυτά βρίσκονται κάπου εκεί γύρω. Στα βράχια και στις ξέρες τα σημάδια των ψαριών-τροφή θα μας δείχνουν πάντα την παρουσία άλλων αρπακτικών στην περιοχή.

Αφού είχαμε την τύχη να τα βρούμε, πρέπει έπειτα να υπολογίσουμε την πιθανή κίνηση αρόδο του σκάφους και να κινηθούμε αντίθετα από το ρεύμα, με κατάλληλη ταχύτητα ανάλογα με το βάθος και το βάρος του inchiku που χρησιμοποιούμε. Στη συνέχεια πρέπει να κατεβάσουμε το τεχνητό προς το βυθό κρατώντας πάντα τον αντίχειρα ελαφρώς σε επαφή με την μπομπίνα του περιστρεφόμενου μηχανισμού. Είναι ένα κόλπο που θα εμποδίσει την πιθανή ανεξέλεγκτη περιστροφή της μπομπίνας, και άρα το σχηματισμό κουβαριών (που θα ήταν πραγματικό πρόβλημα δεδομένης της λεπτής διαμέτρου του νήματος), αλλά και ένας τρόπος να παραμένουμε πάντα σε επαφή με το inchiku και να αντιλαμβανόμαστε πιθανά τσιμπήματα που μπορεί να γίνουν ακόμη και στο κατέβασμα.

Σχήμα 1Πολλή προσοχή και συγκέντρωση πρέπει να επιδείξουμε και την ώρα του «touch down» (σχήμα 1), όταν δηλαδή το inchiku θα έχει ακουμπήσει το βυθό. Είναι μια πολύ λεπτή στιγμή, γιατί ακριβώς σε αυτήν τη φάση είναι που μπορεί να έχουμε μια επίθεση. Άρα δεν θα πρέπει να αφήνουμε ποτέ την πετονιά να βγαίνει, κινδυνεύοντας πέρα από το να χάσουμε την επαφή με το τεχνητό σε μια κρίσιμη στιγμή, και ένα πιθανό μπλέξιμο στο βυθό.
Αφού ξαναβρούμε αμέσως την επαφή με το δόλωμα, θα αρχίσουμε να το μαζεύουμε με μια αργή κίνηση της κορυφής πάνω κάτω, ενεργώντας έπειτα μοχλό τυλίγματος του μηχανισμού. Είναι αυτό που οι Ιάπωνες ονομάζουν «slow jerker», μια αργή κίνηση που σε αυτήν την περίπτωση σκοπό έχει να τονίσει την κίνηση του χταποδιού που βρίσκεται πίσω από το μεταλλικό σώμα του inchiku. Η ιδιαιτερότητα αυτών των δολωμάτων είναι ακριβώς το ότι κάνουν το λαστιχένιο χταπόδι με το οποίο είναι εφοδιασμένα να κινείται με τελείως διαφορετικό τρόπο ανάλογα με την κίνηση που τους δίνουμε.

Στο κατέβασμα (σχήμα 2), το inchiku παίρνει μια θέση με το μεταλλικό σώμα σχεδόν τελείως κάθετα να σέρνει ένα χταπόδι που δονείται μανιωδώς με τα πλοκάμια του (Α). Όταν φτάνει στο βυθό και αρχίζουμε τη φάση του μαζέματος, η θέση του χταποδιού αλλάζει και μπαίνει αμέσως πίσω από το μεταλλικό σώμα ανάλογα με την γραμμή και την κατεύθυνση που το τραβάμε με το καλάμι (Β). Στην ενδιάμεση φάση του μαζέματος, όταν γίνεται το κλασικό «stop» το χταπόδι ανοίγει για μια στιγμή σχεδόν τελείως, με όλα του τα πλοκάμια (C) και αμέσως μετά, με την απελευθέρωση προς τα κάτω της κορυφής του καλαμιού, κυματίζει ελαφρώς προς τον βυθό για μερικά εκατοστά (D) οπότε ξαναπαίρνει τη θέση (Β).
INchikuΈτσι συνεχίζει για καμιά δεκαριά ή λίγο λιγότερα μέτρα από το βυθό, και σε αυτό το σημείο ξαναβυθίζεται και επαναλαμβάνεται η διαδικασία που περιγράψαμε ως εδώ. Είναι πιο δύσκολο να το πούμε παρά να το κάνουμε, όπως φαίνεται πιο κατανοητά από τις εικόνες που δείχνουν όλες τις φάσεις της soft κίνησης jerking για inchiku.

Φυσικά δεν υπάρχει μόνο αυτή η κίνηση, αφού πάνω σε αυτήν τη βάση μπορούμε να εφεύρουμε πολλές άλλες. Μπορούμε ακόμη και να επιταχύνουμε λίγο το σύνολο, ανάλογα με τις αντιδράσεις των ψαριών και τα είδη που θέλουμε να ψαρέψουμε. Τα κλασικά ψάρια του βυθού γενικά προτιμούν ένα μάζεμα «soft και slow» μαλακό και αργό, ενώ τα πελαγίσια προσελκύονται περισσότερο από ένα γρήγορο μάζεμα, ακόμη και χωρίς τις χαρακτηριστικές κινήσεις jerking, αφού πάντα η κίνηση της κορυφής του καλαμιού είναι αυτή που θα «ζωντανέψει» κατάλληλα το inchiku.
Σε πολύ κανονικούς βυθούς και δυνατό αρόδο μπορούμε να πραγματοποιήσουμε και μια σειρά κινήσεων προς τα πάνω μόνο με το καλάμι, σηκώνοντας και κατεβάζοντάς το μέχρι να νιώσουμε το βυθό χωρίς να μαζεύουμε ούτε ένα μέτρο πετονιάς με το μηχανισμό. Αρκετά παραγωγικές με τα κοπαδιάρικα ψάρια στα μεσόνερα είναι και οι μακριές κινήσεις jerking προς τα πάνω, ακολουθούμενες από το κατέβασμα της κορυφής στο νερό, με το inchiku να κατεβαίνει κυματίζοντας, που τις επαναλαμβάνουμε συνέχεια και τις εναλλάσσουμε με πιο γρήγορα και ευθεία μαζέματα και συχνά έχουν ως αποτέλεσμα να εξάπτουν την επιθετικότητα των μικρών αρπακτικών ακόμη και απέναντι σε μεγάλα και ογκώδη τεχνητά.

Μοντέλα και τύποι
Μοντέλα inchikuΜέχρι πριν μερικά χρόνια τα inchiku βρίσκονταν μόνο στην αγορά του διαδικτύου, αλλά ευτυχώς πρόσφατα τα πράγματα άλλαξαν και έτσι είναι πιο εύκολο να βρούμε κάποιες μάρκες και στα παραδοσιακά καταστήματα.
Οφείλεται στην Yo-Zuri το γεγονός ότι είχε τα πρώτα διαθέσιμα μοντέλα. Πρόκειται για τα Taguri, τεχνητά με πολύ απλό και αυθεντικό σχήμα που είναι διαθέσιμα στα 80, 110, 132, 165 και 200 γρ. (www.yozuri.it).
Η Shimano φέτος παρουσίασε τα δικά της Bottom Ship. Πρόκειται για inchiku με αρκετά προσεγμένο φινίρισμα, εξαγωνικό σχήμα σώματος, σε διάφορα χρώματα και συνδυασμούς που υπάρχουν σε 90,110, 135 και 160 γρ. (www.shimano.com).
λαστιχένιο χταπόδι inchikuΈπειτα έχουμε τα Nin Chiku της Bassday. Και αυτά έχουν ένα πολύ υδροδυναμικό σχήμα και είναι διαθέσιμα σε 3 μεγέθη, στα 50, 100 και 150 γρ. (www.bassday.co.jp).
Λιγότερο εύκολο να βρεθούν είναι τα διάσημα Sea Dancer της Burns, inchiku με αρκετά πρωτότυπο σχήμα «φύλλου» που έχουν μια εξαιρετικά δελεαστική κίνηση και κατά το κατέβασμα και στο ανέβασμα. Είναι διαθέσιμα στα 70, 100, 140, 200 γρ., με κάποια «τερατώδη» μοντέλα 300 γρ.
Περίπου ίδια στο σχήμα με τα Sea Dancer είναι τα Big Fin της Hot’s με επίπεδο και στρογγυλεμένο σώμα στα 80, 100 και 120 γρ. (www.hots.co.jp).
Έπειτα υπάρχουν τα Daiwa Pirates στα 80, 100, 120 και 150 γρ. με την πρωτότυπη  διπλή σύνδεση στο σώμα (www.daiwaseiko.co.jp).
inchikuΤα Beretta Bridge, που παρά το όνομα δεν έχουν καμία σχέση με τα πιστόλια, είναι ιαπωνικά inchiku πραγματικά καλά κατασκευασμένα στα τυπικά μεγέθη 60, 90, 120 και 150 γρ. που παρουσιάζονται στο (www.bridgeweb.jp).
Έπειτα μπορούμε σίγουρα να βρούμε και λίγο-πολύ πετυχημένα αντίγραφα των διαφόρων inchiku που αναφέραμε παραπάνω, όπως ήδη έχει συμβεί με το vertical jigging και το kabura fishing.

Πάντως, πραγματικά σημαντικό είναι να καταφέρουμε να «νιώσουμε» τέλεια το βυθό, ώστε να μαντέψουμε τη μορφή του, και ακολουθώντας με προσοχή και συγκέντρωση το σχήμα του να δώσουμε την ανάλογη κίνηση στο inchiku. Σε κάθε περίπτωση θα πρέπει να αποφύγουμε να «σύρουμε» το inchiku σε βυθούς βραχώδεις ή με φύκια. Το μπλέξιμο ανάμεσα σε κοραλλιογενή βράχια ή ριζώματα ποσειδωνίας είναι πολύ πιθανό, και τα δύο αγκίστρια στο χταπόδι φαίνεται να έλκονται ιδιαίτερα από κάθε είδους εμπόδιο, όπως δίχτυα, βυθισμένους κάβους και δομές από ναυάγια!
Το τσίμπημα στα inchiku είναι διαφορετικό από είδος σε είδος. Έτσι θα έχουμε μεγάλα φαγκριά που θα ρουφούν σχεδόν το χταπόδι πριν παραμείνουν καρφωμένα συχνά ίσα ίσα από τα χείλια, ενώ τα λυθρίνια θα τσιμπήσουν μια ή δύο φορές τα πλοκάμια. Πιο αποφασιστική είναι η επίθεση της συναγρίδας και των διαφόρων ειδών ροφών, που είναι τα μοναδικά ψάρια που καταπίνουν σχεδόν ολόκληρο το χταπόδι. Γρήγορο και ξαφνικό είναι και το τσίμπημα των παλαμίδων, συχνά στο κατέβασμα, όπως και εκείνο των κοπαδιάρικων μαγιάτικων.
Θα είναι απαραίτητη, τέλος, μια σχετική προσοχή στη φάση του μαζέματος του ψαριού, φροντίζοντας να συνοδεύσουμε τα φευγιά του και να εκμεταλλευτούμε τη σημαντική ελαστικότητα του καλαμιού και την δύναμη απορρόφησης της κορυφής, ένα κόλπο που θα μας βοηθήσει να αποφύγουμε το ξαγκίστρωμα των πιο μεγάλων θηραμάτων που συχνά πιάνονται ίσα ίσα από τα χείλια και εξωτερικά από το στόμα.

thalassamedia

Leave a comment

Your email address will not be published. Required fields are marked *