Το μελανούρι

Ψάρι της οικογένειας των σπαριδών (Oblac melanura) που χαρακτηρίζεται από το οβάλ συμπιεσμένο μα και τη γκρίζα γυαλιστερή πλάτη που προστατεύεται από ένα μακρύ ραχιαίο πτερύγιο στηριγμένο σε αγκαθωτές ακίδες στο πρώτο τμήμα και μαλακές στο τελευταίο. Τα πλευρά είναι ασημένια και το εδρικό πτερύγιο είναι χαμηλό. Μια μεγάλη μαύρη κηλίδα τριγυρισμένη από ένα λευκό στεφάνι διακρίνεται στη βάση του ουριαίου πτερύγιου. Το μελανούρι χαρακτηρίζεται ακόμη για τα στρογγυλά τεράστια μάτια του.  Το κρέας του έχει αρκετά μεγάλη αξία και η διαστάσεις του φτάνουν το ανώτερο τα 30 εκατ. μήκος και δεν ξεπερνούν το μισό κιλό βάρος, το μελανούρι είναι ψάρι που παρουσιάζει μεγάλο ενδιαφέρον σε σχέση με τις διάφορες μεθόδους ψαρέματος, που επιτρέπουν τη σύλληψη του.

Το μελανούρι πιάνεται συνήθως με παραγάδια , δίχτυα  και αρμίδι με φελά καθώς και με συρτή δολωμένη με απλό πούπουλο γλάρου που σκεπάζει το αγκίστρι αλλά οι μέθοδοι στη συρτή ποικίλουν με τόσα προϊόντα που έχουν κάνει την εμφανίσει τους τα τελευταία χρόνια. Οι πιο επιδέξιοι ψαράδες έχουν πολύ καλά αποτελέσματα με γνώση της θάλασσας και των συνηθειών του ψαριού .Το ελεύθερο ψάρεμα γίνεται ως εξής .Τις νύχτες χωρίς φεγγάρι και χωρίς να έχουμε φώτα στη βάρκα μας , ακόμα και να ανάψουμε ένα τσιγάρο θα πρέπει να παίρνουμε προφυλάξεις .ώστε να μη πέσει φως στα νερά .Η πετονιά αποτελείται από απλό νήμα νάιλον 30 και να έχει ένα σχετικά γερό αγκίστρι Ν.4 η 5.

Το καλύτερο δόλωμα είναι ένα μικρό κομμάτι καλαμαριού από ουρά η γαρίδα κομμένο σε διαστάσεις που να σκεπάζουν το αγκίστρι. Η πετονιά αφήνεται ελεύθερη στο ρεύμα από την φουνταρισμένη βάρκα και σχεδόν στην επιφάνεια .Στα 10 με 15 μέτρα συγκρατούμε την πετονιά ώστε το δόλωμα να παραμένει αιωρούμενο στην επιφάνεια του ρεύματος .Το μεγάλο μελανούρι επιτίθεται σε αυτό και με γρήγορο κάρφωμα το πιάνουμε και το ανεβάζουμε στη βάρκα μας. Περιγράφοντας αυτή τη μέθοδο έτσι συνοπτικά θα μπορούσε να φανεί σαν ένας πολύ απλός τρόπος για να πιάνουμε ψάρια .Για ότι αφορά τη θάλασσα θα πρέπει να γνωρίζουμε το παίξιμο των ρευμάτων και να ξέρουμε να φουντάρουμε την βάρκα στην πιο κατάλληλη θέση έτσι που το δόλωμα να φεύγει με όσο το δυνατό γρηγορότερα και η πετονιά να τεντώνεται κατάλληλα .Για ότι αφορά της συνήθειες του ψαριού θα πρέπει  να γνωρίζουμε την απόσταση από την ακτή όπου συναντάμε τα περισσότερα μελανούρια.

Δεν είναι σπάνιο αυτά τα ψάρια να αλλάζουν τόπους κατά τις νυχτερινές ώρες και εκεί που πιάνονται μελανούρια την ημέρα κατά την διάρκεια της νύχτας να μην τα βρίσκουμε .Ενώ σε λίγη απόσταση από την ακτή μπορούμε να βρούμε άφθονα που δεν συναντάμε ποτέ τη μέρα .Οι κατάλληλες τοποθεσίες γι αυτό το ψάρεμα , όπως και για την μικρή συρτή .ήταν κάποτε πολυάριθμες .Πρακτικά όλες οι θαλάσσιες περιοχές της χώρας μας που χαρακτηρίζονται από βράχια και βραχώδη βυθό είναι τα ιδανικά μέρη για το ψάρι. Σήμερα τα μελανούρια έχουν υποστεί παντού τις καταστροφικές συνέπειες του ψαρέματος στις ακτές με συρόμενα δίχτυα  ανεμότρατες και άλλα .Ευτυχώς ακόμα υπάρχουν αρκετά στο ιόνιο και στο αιγαίο .Αυτό το ψάρεμα που περιγράψαμε είναι αρκετά διασκεδαστικό εξαιτίας της συχνότητας του πιασίματος και την άμυνα που προβάλει το μελανούρι .Συχνά πιάνονται μεγάλα κομμάτια που βάζει σε δοκιμασία τα υλικά αλλά και την επιδεξιότητα και τη μαστοριά του ψαρά.

Leave a comment

Your email address will not be published. Required fields are marked *