Αργή κίνηση, καλό ψάρι

Αργή κίνηση, καλό ψάρι

Ο ερχομός του χειμώνα συμπίπτει και με το ζενίθ της καλής εποχής για το jigging, και ακριβώς αυτή είναι η στιγμή για να πειραματιστούμε ψάχνοντας ψάρια σε δύσκολους βυθούς, προσαρμόζοντας την τεχνική μας σε μια διαφορετική περιβαλλοντική κατάσταση.

Ένα από τα μεγάλα πλεονεκτήματα του vertical jigging είναι ότι μπορεί να κάνει το δόλωμα να δουλέψει ακολουθώντας μια κάθετη πορεία και συνεπώς να ψαρεύει όπως θέλουμε στα διάφορα στρώματα νερού. Πρόκειται για ένα σημαντικό στοιχείο που όμως συχνά μας διαφεύγει, γιατί είμαστε προδιατεθειμένοι να φανταζόμαστε πάντα τα jig να κινούνται από τα χτυπήματα και τα μαζέματα του υπέρ-γρήγορου jerk προς την επιφάνεια. Πρέπει όμως να εγκαταλείψουμε την ιδέα μιας τεχνικής που γίνεται πάντα με το δόλωμα να κινείται από το βυθό προς την επιφάνεια και να σκεφτούμε να το επιβραδύνουμε ή ακόμη και να το ακινητοποιήσουμε στο βάθος που θέλουμε.

φαγγρι με jiggingΗ δραστηριότητα στο βυθό
Με τον ερχομό της χειμερινής περιόδου και την επακόλουθη ψύξη του νερού στην επιφάνεια, πάρα πολλά είδη που κατά τη διάρκεια του καλοκαιριού και του φθινοπώρου είχαν ανέβει προς την παράκτια ζώνη ή στις κορυφές των ξερών, ακολουθώντας τις τυπικές σταθερές θερμοκρασίες σε βάθη μικρότερα των 50 μέτρων, αργά-αργά επιστρέφουν σε βαθύτερα νερά. Αυτή η μετακίνηση είναι σημαντική για την κυνηγετική δραστηριότητα, αλλάζοντας ριζικά και τη διατροφική συμπεριφορά κάποιων αρπακτικών, ενώ δεν πρέπει να ξεχνάμε και το γεγονός ότι ο χειμώνας σε αυτούς τους βυθούς θέτει σε κίνηση και πολλά άλλα είδη ψαριών, που αν και δεν είναι αρπακτικά μπορούμε να τα ψαρέψουμε με jigging.
Όλες αυτές οι προϋποθέσεις μάς οδηγούν στο συμπέρασμα ότι αυτήν την περίοδο το jigging μπορεί να προχωρήσει ακόμη και σε πολύ βαθιά νερά και κυρίως ότι πρέπει να γίνεται κάνοντας τα δολώματα να δουλεύουν για όσο περισσότερο χρόνο γίνεται κοντά στο βυθό.

Η έρευνα είναι η μισή δουλειά
Με το jigging κοντά στο βυθό, κυρίως λόγω του σημαντικού βάθους που μπορούμε εύκολα να φτάσουμε με αυτήν την τεχνική, θα λάβουμε υπόψη μια ολόκληρη σειρά από περιπτώσεις που δεν θα προσεγγίζαμε με άλλο τρόπο ψαρέματος. Το ψάρεμα με jigging μπορεί να είναι επίπονο και βαρετό, αλλά αν καταφέρουμε να βρούμε το παρθένο σημείο όλες μας οι προσπάθειες θα ξεπληρωθούν με τα θηράματα που θα πιάσουμε.
jiggingΗ ανακάλυψη αυτών των περιοχών αρχίζει με τη μελέτη των ναυτικών χαρτών, που είναι πολύ λεπτομερείς και επιτρέπουν να έχουμε μια ολοκληρωμένη εικόνα της περιοχής που θέλουμε να αναλύσουμε, μεταφέροντας στο plotter του σκάφους όλα τα δεδομένα. Η έρευνα που πρέπει να κάνουμε εστιάζεται στις ξέρες  που συχνά αντιπροσωπεύουν τις κορυφές μιας οροσειράς που συνεχίζει κάτω από την άμμο, και που σε κάποια σημεία μπορεί να εξέχουν δημιουργώντας μικρές οάσεις βράχων. Αυτό «μεταφράζεται» σε μια προεξοχή που ξεχωρίζει σημαντικά, σε μια γενικότερη περιοχή με ομοιογενή βάθη. Στο ναυτικό χάρτη είναι επίσης σημαδεμένα και τα ναυάγια, εξίσου καλά σημεία.
Τα πιο ενδιαφέροντα βάθη για να δουλέψουμε είναι από τα 60 μέχρι τα 120 μέτρα, στρώματα νερού όπου υπάρχουν πολλές πιθανότητες να ανακαλύψουμε καινούρια και ανεξερεύνητα σημεία.
Η δεύτερη φάση έρευνας γίνεται στη θάλασσα και προϋποθέτει μια συνδυαστική παρατήρηση μεταξύ βυθόμετρου και plotter. Φτάνοντας στην περιοχή που έχουμε εντοπίσει στο χάρτη και εισάγει στο plotter, πρέπει να αρχίσει η δράση του βυθόμετρου προχωρώντας με 4-5 κόμβους και ακολουθώντας πορεία ζιγκ-ζαγκ. Μόλις κάνουμε έναν αναγνωριστικό γύρο, πρέπει να αποθηκεύσουμε τα σημεία που θεωρούμε πιο ενδιαφέροντα στο plotter. Όταν βρούμε έναν απομονωμένο βράχο που ξεχωρίζει από το βυθό για αρκετά μέτρα ή ένα χαμηλό βραχώδη σχηματισμό, είναι πολύ σημαντικό να απομνημονεύσουμε το δεδομένο σταματώντας το σκάφος, ώστε να μη χάσουμε το σημείο που εντοπίσαμε. Αν είναι πολύ μικρό, συμφέρει να το σημειώσουμε με μια μικρή σημαδούρα που θα απλοποιήσει το πέρασμά μας.

Στοχευμένο jerk
Όσα είπαμε μέχρι τώρα είναι μια υποχρεωτική εισαγωγή για να κατανοήσουμε καλύτερα ένα είδος ψαρέματος που προϋποθέτει την ακινητοποίηση του δολώματος για όσο περισσότερο χρόνο γίνεται κοντά στο βυθό. Για να επιτύχουμε αυτό το αποτέλεσμα είναι απαραίτητος ένας σωστός συντονισμός του jigging και επιβράδυνση των πρώτων φάσεων του jerk. Το ψάρεμα πρέπει να είναι πολύ αργό και να προβλέπει μεγαλύτερους χρόνους παραμονής του jig κοντά στα βράχια.
Χριστοψαρο με jiggingΜόλις το δόλωμα αγγίξει το βυθό, κλείνουμε τη γέφυρα του μηχανισμού και τραβάμε μια φορά κοφτά και γρήγορα, για να αποφύγουμε να σκαλώσει το jig στο βυθό, κατεβάζοντας έπειτα ξανά το καλάμι προς την επιφάνεια του νερού και μαζεύοντας την πετονιά αργά. Το δεύτερο τράβηγμα πρέπει να είναι αργό και μακρύ, κατεβαίνοντας πάντα αργά-αργά. Ακολούθως, κάνουμε έξι ή εφτά αργά και κοντά τραβήγματα, που πάντα όμως συνοδεύονται από ανάλογα κατεβάσματα του καλαμιού προς το νερό και αργά τυλίγματα της πετονιάς στην μπομπίνα. Το δόλωμα το σηκώνουμε το πολύ στα δέκα μέτρα από το βυθό, για να το ξαναρίξουμε έπειτα και να αρχίσουμε με τα τραβήγματα. Για να αυξήσουμε τους χρόνους απελευθέρωσης του δολώματος, μπορούμε να εισάγουμε μερικές παύσεις ανάμεσα στα τραβήγματα, σταματώντας το καλάμι. Έτσι γίνεται ένα είδος πολύ αργού jerk, που αυξάνει κατά πολύ τους χρόνους μαζέματος του jig και μας επιτρέπει να κρατάμε περισσότερο το δόλωμα στο βυθό.
Στο ψάρεμα έχει παρατηρηθεί ότι καμιά φορά ακόμη και το να κρατάμε το jig ακινητοποιημένο για μερικές στιγμές μετά το πρώτο τράβηγμα, μπορεί να είναι αποτελεσματικό. Το ίδιο ισχύει και αν νιώσουμε το χτύπημα ενός ψαριού. Συχνά, τείνουμε να επιταχύνουμε το μάζεμα, αν νιώσουμε το δόλωμα να μπλοκάρεται για μια στιγμή, σημάδι ότι κάποιο ψάρι το χτύπησε με τη μουσούδα του ή προσπάθησε να το τσιμπήσει. Πολύ σπάνια θα έχουμε επίθεση επιταχύνοντας, ενώ αντίθετα έχουμε πολλές πιθανότητες αν σταματήσουμε το μάζεμα και ακινητοποιηθεί το δόλωμα. Αυτό το είδος jerk καταφέρνει να συμφιλιώσει τη γοητεία του ψαρέματος με jigging ακόμη και με τους «τεμπέληδες», που δεν τα πάνε και πολύ καλά  με τη σκληρή δουλειά του κοφτού και γρήγορου jerk.

Εξοπλισμός για slow jerk
Μιλώντας για μια τεχνική που προϋποθέτει μια αρκετά ξεχωριστή χρήση των jig, μπορούμε να χρησιμοποιήσουμε πολύ ελαφριά καλάμια με μικρούς μηχανισμούς, σε αντίθεση με το κλασικό jigging σε βάθος που επιβάλλει τη χρήση εξοπλισμού με μεγάλο βάρος για να κινούμε σωστά και γρήγορα δολώματα 200-250 γραμμαρίων. Στο slow jerk, παρόλο που πάλι ψαρεύουμε με δολώματα με το ίδιο βάρος, μπορούμε να χρησιμοποιήσουμε πιο μαλακά καλάμια, με ισχύ 150 γραμμάρια, που με την ευλυγισία τους δίνουν μεγαλύτερη ζωντάνια στα δολώματα που μαζεύουμε αργά, κουράζοντας λιγότερο τα χέρια του ψαρά. Με αυτά τα καλάμια μπορούμε να συνδυάσουμε μηχανισμούς 5000-6000, με τον όρο να περιέχουν τουλάχιστον 200 μέτρα νήματος 40-50 λιμπρών. Πάντα όσον αφορά τους μηχανισμούς, καλό είναι να θυμόμαστε ότι για το κοντό (short) jerk, και κυρίως για το αργό, είναι προτιμότεροι μηχανισμοί με χαμηλή σχέση μαζέματος, αφού διευκολύνουν σημαντικά το ψάρεμα.

Τα χίλια θηράματα του βυθού
Μέχρι τώρα περιγράψαμε το πού και το πώς, αλλά φυσικά το πιο ενδιαφέρον στοιχείο του θέματος είναι το είδος ψαριού που μπορούμε να ψαρέψουμε.
vertical jigging για μεγάλες συναγρίδεςΚύριο θήραμα του χειμώνα σε βαθιά νερά είναι η συναγρίδα, το ιδιότροπο σπαριδές που αντιπροσωπεύει ένα από τα πιο συνηθισμένα μας όνειρα όταν ρίχνουμε ένα jig στο νερό. Ψαρεύοντας με αργές κινήσεις στους βυθούς που περιγράψαμε, αφήνοντας πάντα το δόλωμα κοντά στο βυθό, είναι αρκετά πιθανό να την πιάσουμε. Οι συναγρίδες είναι πάντα κοπαδιάρικες, οπότε η παρουσία τους μπορεί εύκολα να εντοπιστεί στο βυθόμετρο. Αν είμαστε πεπεισμένοι ότι τις έχουμε κάτω από το σκάφος και δεν έχουμε τσιμπήματα, συμφέρει να φύγουμε και να ξαναδοκιμάσουμε στο ίδιο σημείο μετά από μια-δυο ώρες. Ένα άλλο πολύ σημαντικό θήραμα σε αυτό το ψάρεμα είναι το φαγγρί, ένα ψάρι περιζήτητο στο jigging, το οποίο αντίθετα με τη συναγρίδα μπορεί να είναι μοναχικό, κυρίως αν είναι μεγάλο.
Μιλώντας για βυθούς και χειμώνα, δεν θα μπορούσαν να λείπουν οι στήρες και κυρίως οι ροφοί. Τα ψάρια αυτού του είδους, που έλκονται πολύ από τις αργές κινήσεις των jig, επιτίθενται στο τεχνητό και στο κατέβασμά του ή όταν είναι ακίνητο. Το πρόβλημα έρχεται αργότερα, όταν θα πρέπει να τα βγάλουμε έξω από τη φωλιά όπου κατέφυγαν μόλις αγκιστρώθηκαν.
Δίπλα σε αυτά τα «αριστοκρατικά» θηράματα, με jigging στο βυθό μπορούμε να έχουμε επιτυχίες και με πολλά άλλα, ενδιαφέροντα και σημαντικά ψάρια, όπως χριστόψαρα, σκαθάρια, λυθρίνια, σκορπίνες και μπαλάδες, έχοντας πάντα υπόψη ότι όταν δουλεύουμε ένα jig κοντά στο βυθό το χειμώνα, υπάρχει πάντα πιθανότητα να συναντήσουμε και κάποιο ωραίο μαγιάτικο.

thalassamedia

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

*

Scroll To Top
[X] Κλείσιμο Παράθυρου

Για να βλέπετε πρώτοι τα νέα άρθρα κάνετε click στο Like button